"ไงอีดาว ขยันเดินจังมึง"
หลายวันผ่านไป ไอ้ปรีชานั่งพักหลังจากเก็บผลไม้มาหลายชั่วโมง ส่วนอีดาวยังขยันขันแข็ง ทำงานไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
"เดี๋ยวคุณนพมาเห็นก็โดนบ่นอีก" อีดาวว่า
"โอ๊ย! ใจคอจะไม่ให้พักบ้างรึไง" ไอ้ปรีชาบ่นอุบ
ไอ้พันขับรถพาลูกชายเจ้านายไปต่างจังหวัด ทิ้งให้อีดาวนอนเหงาหงอย กลางคืนก็เฝ้าสวนอยู่คนเดียว ไอ้พันเป็นห่วงมันมาก คิดแล้วว่าสิ้นเดือนจะพาอีดาวลาออก ให้มันอยู่คนเดียวกลางสวนบ่อยๆคงไม่ดีแน่
ตกดึกอีดาวนอนห่มผ้าหนา คืนนี้ฝนตกหนัก เสียงฟ้าร้องเปรี้ยงปร้างทำมันผวา ส่วนไอ้ปรีชาคนจัญไรก็แอบงัดประตูบ้านเข้ามาแล้ว!!!
อีดาวเผลอหลับไปแล้ว "อืมมม น่าเอาฉิบหาย" ไอ้ปรีชาพึมพำ มันมุดเข้าใต้ผ้าห่ม
"กรี๊ดดดดดดดด!!!!!"
อีดาวกรีดร้องสุดเสียง "เงียบๆ" ไอ้ปรีชาใส่หมวกไอ้โม่ง อีดาวมองเห็นมันแต่ดวงตา มันดัดเสียงจนอีดาวจำไม่ได้ กอดซุกไซร้อีดาว เลียซอกคอขาว แก่นกายแข็งทิ่มขาอีดาว
"ฮือออ พี
