"Promise us na huwag na huwag mong pababayaan ang anak namin," pumipiyok ng dagdag pang sabi ni tita.
Hindi na nakayanan at nakita kong namalisbis ang mga luha. Lumapit si Tito at niyakap si Tita. Hindi na ito nakapag timpi at umiyak na naman. Awang awa ako sa kanya, sa kanila ni tito. Napakabait nilang tao para maranasan ito, naikuyom ko ang aking mga palad at sinabi ko sa aking sarili na magbabayad ng malaki ang taong gumawa nito sa kanila.
Hahanapin kita gago ka sa isip isip ko hanggang sa tawagin ako ng isang kasambahay nila na hintayin ko na lang silang dalawa dito sa labas. Wala akong nagawa nang igiya na ako palabas. Napabuntong hininga ako at lumabas na lang ng walang imik. Nagpunas ako ng luha na hindi ko namalayang tumulo pala pagka kita kila tita at tito. Awang awa ako sa kan
