Aslında sesli söylemek istememiştim. Nasıl çıktı ağzımdan bilmiyorum. Belki de dediği buydu. Birbirimizi bir bütün gibi hissetmek. O kadar güzel hayalleri vardı ki. Hayalindeki resimde yaşayan o kadın olmak istiyordum. Asla çıkamayacağımız bir fırtınadan sağlam çıkmak. Nasıl başardığımı bilmiyorum. Belki kendimi bunu Asrın A borçlu olduğuma inandırdım. Belki de en çok benim ihtiyacım vardı. Sabah uyandığımda Asrın bana bakıp gülümsüyordu. Işık saçıyordu adeta. ' en zorunu başardın Alya m. Sabaha kadar mışıl mışıl uyudun. Bu kez gerilmeden' ' uyumak her gün yaptığım bir şey. En zoru bu değil Asrın. En zoru. ' Beni yine susturdu. Zaten o konudan bahsetmek benim için bir hayli zor olacaktı. ... ' En zoru tabi ki. Çünkü diğerleri teferruat. Zaten iki kişinin isteği ile yaşanan şeyle

