MEKTUP
Uyandığımda başucumda bir mektup ve üzerinde Alya nın yüzüğü vardı. Korktuğum başıma gelmişti. Alya beni terk edip gitmişti. Ama haklıydı. Sonuna kadar haklıydı. Mektubu aldım. Açmaya korkuyordum. Ama açtım. Sevgilim. Özür dilerim. Ne kadar anlamsız bir cümle. Anahtarın ve telefonun göl kıyısındaki ağaçlardan birinin altında. Biraz zamana ihtiyacım vardı. Ve en önemlisi benden öğren istedim. Ama istemek yetmiyor bazen. Yazmak öyle zor ki. Sen şu an mışıl mışıl uyuyorsun. Bunun son gecemiz olduğundan haberin yok. Bu bir ayrılık mektubu değil. Ya da bir veda. Ben sana veda edemem ki. Ve söylemezsem olmazdı. Dün geceden asla pişman değilim. Belki hiçbir zaman gösterecek cesaretim olmadı ama seni çok seviyorum. Söylemek için çok geç kaldım değil mi. Seni bulmak için de geç kalmıştım. Y
- Writer
