พันธะร้ายเจ้านายเถื่อน (Series of my bad boy)

มึงทำให้กูผิดกฎ NC18+(1/2)

@ชิน

"ดะ...เดี๋ยว พี่จะทำอะไร"

เมื่อคนที่ก้มหัวให้สระผม จู่ๆก็เอื้อมมือหนามาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวสวยสีขาวที่เปียกลู่ จนเห็นเนื้อเนียนขาวภายในอย่างชัดเจน มือบางรีบผละออกจากกลุ่มผมที่มีฟองฟูฟ่องเพื่อมาปัดมือหนาที่วุ่นวายเสื้อผ้าของผม มองผิวเผินคนตรงหน้าดูไม่มีพิษสงอะไรเลย แต่ร่างกายกำยำแข็งแรงของคนตัวโตยามอยู่ใต้สายน้ำต่างหากที่ฟ้องว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อกลางกายที่มีขนาดใหญ่กำลังขยายตัวอย่างชัดเจน ความใหญ่โตแข็งขืนผงาดขึ้นมาตั้งโด่

แค่ซิกแพคที่ประดับอยู่บนหน้าท้องนั่นก็ทำผมแทบอยากจะลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ต่อหน้าแล้ว แต่นี่พี่เมฆยังตั้งใจยั่วอารมณ์โดยการแอ่นกายยืดตัวตรงอย่างต้องการที่จะอวดหุ่นและความใหญ่โตโอ้อวดซะงั้น ขัดกับสีหน้าที่นิ่ง ทำราวกับไม่ได้รู้สึกอะไรเลย สีหน้าเมินเฉยแบบนี้มันยิ่งกวนใจผม ไม่รู้ว่าพี่เมฆคิดอะไรอยู่ถึงได้จงใจแกล้ง

มือวุ่นวาย สายตาซุกซนขัดกับสีหน้าที่นิ่งเรียบ แต่กลางกายแข็งโด่ มันคืออะไร ผมเริ่มสับสน

"อาบน้ำไง ถามแปลกนะมึง" เสียงทุ้มสั่นพร่าเล็กน้อย

ผมมองคนที่ตั้งใจแกะกระดุมเสื้ออย่างงงๆ คนที่แปลกนะไม่ใช่ผมแต่คือคนที่ยืนแกะกระดุมเสื้อคนอื่นอยู่ต่างหากล่ะ ผมเริ่มไม่สนุกกับสถานการณ์ตรงหน้า

"ไม่เอา ผมจะกลับไปอาบที่ห้อง" พูดพลางจับมือของเมฆที่กำลังยุ่มย่ามราวกับหนวดปลาหมึก ไม่ยอมหลุดไปจากตัวผมสักที แกะตรงนี้ก็ไปจับตรงนั้นจนชักรำคาญ

“อาบด้วยกันไปเลย ไหนๆก็เปียกแล้วจะได้ไม่เสียเวลา" อีกฝ่ายเสนออย่างมีเหตุผล🙄

"ไม่เอา ผมไม่อาบ"

"เรื่องของมึง แต่กูจะอาบให้"

ผมมองเจ้านายอย่างระอา บทเขาจะดื้อตีมึนห้ามเท่าไรก็ไม่ฟังต้องยกให้เลย ยังไม่ทันที่ผมจะเดินหนีพี่เมฆก็คว้าเอวไว้ลากมายืนใต้ฝักบัวด้วยกันทันที

“ไอ้พี่บ้า ปล่อยผมนะโว้ย!!” ผมร้องลั่นด้วยความตกใจ แต่คนตัวโตไม่ยอมปล่อยกับรัดร่างผมไว้แน่น

ซ่าาาา!!!!!

“ปล่อยผม ผมบอกให้ปล่อย”

พยายามดิ้นสุดแรง และดีดดิ้นให้หลุดจากการพันธนาการของคนตัวใหญ่ พี่เมฆไม่ยอมปล่อยกลับพยายามที่จะถอดเสื้อจนในที่สุดก็เหลือเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์สีขาวสะอาดตา ผมเห็นเขายกยิ้มมุมปากเบาๆที่ได้แกล้ง พอสมใจมือหนาก็เปิดน้ำเย็นจัดอย่างจงใจเพราะรู้ว่าผมไม่ชอบความหนาวเย็น

น้ำเย็นจากฝักบัวไหลผ่านร่างของเราทั้งสอง ผมพยายามยกแขนดันคนตัวโตให้ออกห่างเมื่อคนตัวหนาพยายามก้มลงมาใกล้ น้ำจากฝักบัวชะล้างฟองแชมพูออกจาตัวเขาจนสะอาด มือหนาพยายามจะจับผมอาบน้ำไปด้วยกันใต้สายน้ำที่เย็นจัดจนรู้สึกว่าร่างกายหนาวสั่น ปากสั่นจนต้องกัดริมฝีปากตัวเองไว้แน่น

พี่เมฆจับผมให้หันหลังแล้วใช้อกแกร่งดันร่างผมไปจนเกือบชิดผนัง ส่วนมือหนาอีกข้างก็ยันผนังห้องน้ำไว้มั่น ผมจึงดูเหมือนกำลังตกอยู่ในอ้อมแขนแกร่งไปโดยปริยาย

ความหวาดเสียวแปลกๆเกิดขึ้นทางด้านหลัง ไม่กล้าแม้จะขยับตัวได้แต่ยืนนิ่งแข็งทื่อ ไม่เคยจะตกอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลมแบบนี้เลยสักครั้ง ทุกครั้งที่อาบน้ำพี่เมฆก็ไม่เคยลวนลามหรือทำอะไรรุ่มร่ามให้ผมต้องหวาดกลัว ผมก็มีหน้าที่แค่เตรียมน้ำอุ่น อาบน้ำสระผมให้บ้างเป็นบางครั้ง เตรียมชุดให้ คือทำทุกอย่างตั้งแต่พี่เมฆตื่นนอนยันเข้านอน

แต่วันนี้มันไม่เหมือนทุกครั้ง ไม่รู้ผีห่าตนใดเข้าสิงพี่เมฆให้เล่นพิเรนทร์จนผมสั่นไปทั้งตัว และที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือความใหญ่โตของเขากำลังทักทายผมอยู่ทางด้านหลัง และดูเจ้าของมันจะตั้งใจบดเบียดเข้ามาจนแทบจะสิงร่างผมอยู่ร่อมร่อ

"พี่เมฆ..จะทำอะไร"

ผมกลั้นใจถามคนที่ยืนซ้อนหลัง จมูกโด่งขยับปัดป่ายมาโดนแก้มเนียนทำผมสะดุ้งโหยง ลมหายใจอุ่นจงใจรดลงตรงต้นคอขาวเนียน ผมรู้สึกชาวาบไปทั้งร่างยิ่งหนาวสั่นจากน้ำที่เย็นจัด แล้วมาเจอจมูกโด่งคมสันและลมหายใจของเขาที่เป่ารดไปตามซอกคอใบหูเล็กยิ่งทำให้ร่างกายร้อนวูบวาบตัวแดงหน้าแดง แต่ดูเหมือนเขาจะยิ่งชอบใจ ยิ่งผมดิ้นหนีเขายิ่งจงใจเบียดร่างแกร่ง ส่วนมือหนาวุ่นวายและสนุกกับร่างกายผมนวดคลึงตัวไปมา

“ ตัวมึงโคตรหอม นุ่มนิ่มชิบ!!” เสียงพร่าดังข้างหู

ใบหน้าของพี่เมฆกระตุกยิ้มร้าย มืออีกข้างหนึ่งกำลังลูบไล้ฟองสบู่ไปทั่วตัวผม และเริ่มต่ำลง ต่ำลง ก่อนจะไปหยุดอยู่ตรงนั้น ชายหนุ่มล้วงลึกเข้าไปภายในร่มผ้าสัมผัสความแข็งขืนและก้อนเนื้อกลมๆ ที่ถูกเขาปลุกให้มันตื่นขึ้นมาเช่นเดียวกัน

“หยุด พี่จะทำอะไรนะ” ผมกัดฟันพูดออกไปเสียงสั่น

“มึงคิดว่าไงล่ะ”

"มะ..ไม่นะ ผมผู้ชายนะพี่ "

"กูไม่เถียง แต่ถ้าเป็นมึงกูก็อยากลอง"

"ไม่นะ!!"

ผมไม่คิดจะเล่นด้วย รู้ว่าคนเอาแต่ใจทางด้านหลังยังไม่อิ่มในรสรัก เขาคงแต่ต้องการจะปลดปล่อยเท่านั้น แต่มันใช่หน้าที่ของผมไหมที่จะมาสนองความต้องการและรับผิดชอบ ผมใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อดิ้นหนีจากมือหนาที่กำลังพยายามปลดกางเกงที่เหลืออยู่เพียงชิ้นเดียวทิ้งไปกองกับพื้น

พรึ่บบบบบบ!!

"อ่า..อย่า"

ไม่อยากส่งเสียงคราง แต่กะห้ามไม่ได้ เพราะโดนรุกหนักด้วยปากอุ่นหนาที่ปฏิบัติการลากลิ้นไล่เลียลงมาตามแผ่นหลังเนียนสวยราวกับผู้หญิง มือหนาขยับรูดรั้งท่อนเนื้อสาวเข้าออกจนผมเผลอครางเสียงดัง

เมฆผละริมฝีปากออกจากแผ่นหลัง มือแกร่งก็พลิกตัวผมให้หันหน้ามา ปากหนาประกบปากแนบชิดริมฝีปากผมไว้ ก่อนจะบดคลึงเรียวปากบางและเม้มเบาๆอย่างมันเขี้ยว

นี่คือจูบครั้งแรกของผม ตั้งแต่โตมาจนป่านนี้ผมไม่เคยมีแฟนเลยสักคน เพราะในแต่ละวันก็ทำแต่งานๆและดูแลแม่กับน้อง ครั้งแรกของผมก็โดนผู้ชายด้วยกันบดคลึงไว้อย่างดูดดื่มหนักหน่วงและเว้าวอนอยู่ในที ความช่ำชองของคนตัวโตปั่นผมหนัก จนเผลอปากให้อีกฝ่ายครอบครองเข้ามาสำรวจความหวานภายในอย่างเอาแต่ใจอยู่อย่างนั้น

“อ๊ะ..พี่เมฆ” ผมครางอื้ออึงในลำคอเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมปล่อยให้ผมได้หายใจสูดอากาศเข้าปอด จนผมแทบขาดใจตาย

"ร่างกายมึงมันฟ้องว่าต้องการกูเองนะ"

เสียงแหบพร่าอย่างผู้ชนะดังขึ้นชิดริมฝีปากบาง ใบหน้ายังคงอยู่ชิดติดกัน สีหน้าแววตาของพี่เมฆตอนนี้แม่งโคตรเซ็กซี่มีเสน่ห์ดึงดูดสายตาผมไม่ให้หันไปไหนนอกจากเขา จนผมเผลอมองเขาเพลินตา ยามอีกฝ่ายอยู่ในห้วงอารมณ์เสน่หาช่างหล่อเย้ายวนใจยิ่งนัก คนที่ช่ำชองกว่ารู้ดีว่าจะต้อนผมยังไงให้คล้อยตาม พี่เมฆเองก็ดูจะชอบใจกับอาการขัดเขินเก้ๆกังๆของผมเสียเต็มประดา ผมมองหน้าพี่เมฆกัดปากตัวเองไว้แน่น

“ไม่..ผมไม่ได้ต้องการ”

"ถ้างั้นกูขอลอง...ใครบอกให้มึงยั่วกู” ผมอ้ำอึ้งมาขอกันง่ายๆแบบนี้ได้ด้วยหรือไงกัน

“ผมไปยั่วพี่ตอนไหน” ผมทำหน้างง มองเขาอย่างไม่เข้าใจ

“ทุกตรง” เมฆพูดเสียงแหบพร่า

“พี่บ้าไปแล้ว ผมไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ของพี่นะ” ผมร้องประท้วง เขาไม่อิ่มเอมในรสรักมันก็ไม่เกี่ยวกันสักนิด

“กูบ้าก็เพราะมึงนี่แหละ” พี่เมฆมองหน้าผมที่ทำหน้าตื่นตกใจกลัว ก่อนจะถอนหายใจหนักๆ

“กูจะยังไม่ทำอะไรตอนนี้ กูจะทำก็ต่อเมื่อมึงจะยอมใจอ่อนให้กูเอง แต่ตอนนี้กูขอมัดจำไว้ก่อน”

เมฆรู้ว่าหากเขาจะสอดใส่ตัวตนเข้ามาในร่างกายผมก็คงไม่ยาก เพราะเขามีวิธีอีกร้อยแปดที่จะทำให้คนอย่างผมใจอ่อน และยอมขึ้นเตียงด้วย แต่เขาก็ไม่ทำ เพราะเขาอยากให้ผมใจอ่อนและคลานขึ้นเตียงกับเขาโดยความสมัครใจไม่ใช่เกิดจากการบังคับ แค่เล้าโลมผมอยู่ตอนนี้ผมก็แทบจะเทให้หมดหน้าตักอยู่แล้ว