แสงเเดดยามสายสาดส่องเข้ามากระทบร่างชายหนุ่ม ชินรู้สึกตัวตื่นขึ้นมารู้สึกสดชื่นขึ้นกว่าทุกๆวัน สายตาคมกระพริบตาปรับแสงก่อนจะลืมตามองไปรอบห้อง ซึ่งก็ไม่มีใครอยู่ในนี้ แต่ในความรู้สึกขณะครึ่งหลับครึ่งตื่น เขากลับสัมผัสได้ถึงใครสักคนที่คอยจ้องมองเขาอยู่ตลอดเวลา เมื่อคืนก็เช่นกัน ชายหนุ่มยกมือบางขึ้นมาดูราวกับมันยังอุ่นเหมือนอยู่ในอุ้งมืของใครสักคนตลอดทั้งคืน
วันนี้อาการโดยรวมดีขึ้นมาก ทั้งสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ได้รับการดูแลจากน้องสาวและกลุ่มของเฮียวิทย์ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้รู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้าง ส่วนสภาพร่างกายยังคงรู้สึกปวดระบมเพียงเล็กน้อย แต่ก็ดีขึ้นจากวันแรกที่แทบไม่ได้สติเลย หลังจากที่มานอนพักรักษาตัวที่นี่วันนี้ย่างเข้าวันที่สี่แล้ว
ชินทบทวนเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตตั้งแต่ผันตัวเองไปทำงานให้กับเฮียเมฆทุกอย่างกำลังไปได้ดี รู้ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาดีกับตนทุกอย่าง แต่อาจเป็นเพราะตัว
