แกรก
พี่พิพลอยเดินนำไปเปิดประตูแล้วก็ตามด้วยเพื่อนของน้องที่เดินตามเข้าไปโดยมีผมเดินรั้งท้าย
หลังจากที่พี่พิพลอยจัดการมิล่าเรียบร้อยแล้ว ผม พี่พิพลอย ข้าวหอม และเพื่อนของน้องอีกสองคนก็กลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้งเพราะแม่น้องโทรบอกพี่พิพลอยว่าน้องฟื้นแล้ว ซึ่งนั่นทำให้ผมดีใจมาก ตอนแรกแอบเป็นกังวลกลัวว่าเรื่องวันนี้จะทำให้อาการแพนิคของน้องกลับมาอีกครั้งหรือป่าว น้องจะกลัวจนไม่พูดอีกรึป่าว และไม่ใช่แค่ผมที่เป็นกังวลแต่ทุกคนก็กังวลไม้แพ้กัน แต่พอแม่น้องโทรมาบอกและได้ยินเสียงน้องแล้วทุกคนก็โล่งใจ
ฉันลืมตาขึ้นมา ภาพแรกที่เห็นก็คือเพดานสีขาวสะอาด ซึ่งนั่นทำให้ฉันขมวดคิ้วอย่างงงๆว่าที่นี่ที่ไหน ฉันจำได้ว่าฉันโดนขังอยู่ห้องเก็บของ ภาพที่ฉายเข้ามาในหัวล่าสุดคือภาพเพดานที่มีแมงมุมเกาะอยู่
แมงมุม
เฮือก
" พะพาย " ฉันสะดุ้งเฮือกแล้วหันไปมองตามเสียงเรียก
" มะ แม่ขา " ฉันเรียกแม่เสียงสั่นจนแม่รีบเข้า
