" พี่ครามเป็นอะไรคะ " ฉันหันไปมองคนขับรถที่ทำหน้านิ่งอยู่ เพราะว่าเขาดูงอนๆฉันยังไงก็ไม่รู้
ก็ตั้งแต่อยู่ที่ร้านชาบู ที่พี่ครามพูดถึงแวน แล้วเขาก็แย่งตักไอติมให้ฉันเสร็จ เขาก็พาฉันเดินกลับไปกินไอติมที่โต๊ะ แล้วก็นั่งจ้องหน้าฉันนิ่งเลย เพื่อนฉันที่มองฉันกับเขาแล้วรู้สึกว่าบรรยากาศของฉันกับพี่ครามแปลกๆเลยถือสร้างบรรยากาศด้วยการชวนเราสองคนคุย แล้วถือโอกาสแนะนำวิทย์กับแวนให้เขารู้จัก ซึ่งเขาก็แค่พยักหน้ารับไหว้แล้วไม่พูดอะไรเลย ขนเพื่อนฉันไม่กล้าพูดอะไรต่ออีกเลย ได้แต่หันมาพูดกับฉัน แต่ยัยพวกนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก เพราะเข้าใจว่าพี่ครามไม่ใช่คนชอบพูด
แต่ว่าเขาเป็นคนแรกเลยนะที่ทำปลาทองสงบปกสงบคำได้อ่ะ ยัยนั่นแทบจะไม่พูดอะไรเลยด้วยซ้ำตอนที่พี่ครามอยู่
" หึง " พี่ครามตอบออกมาทันที
" คะ " ฉันร้องขึ้นแล้วมองเสี้ยวหน้าพี่ครามที่ขับรถอยู่อย่างงงๆ
" ถึงเธอกับไอ้นั่นจะไม่ได้คิดอะไรกัน แต่ฉันไม่ชอ
