ลานจอดรถคณะบริหาร
กึก
ขาที่กำลังก้าวเดินไปที่รถของข้าวหอมหยุดชะงักทันทีที่เห็นกลุ่มคนตรงหน้าที่เดินมาดักหน้าฉันไว้
" พี่ลินิน สวัสดีค่ะ " ใช่ค่ะ คนที่เดินมาดักหน้าฉันคือพี่ลินินและเพื่อนผู้หญิงของเธออีก 2 คน
" นี่น่ะหรอเด็กคราม " เพื่อนของพี่ลินินมองมาที่ฉันแล้วมองแบบเหยียดๆ
" ใช่ เป็นไง " พี่ลินิน
" มีอะไรรึป่าวคะ " ฉันถามขึ้นแล้วนึกโทษตัวเองที่ลืมป้ายชื่อ แถมยังปฏิเสธไม่ให้เพื่อนมาด้วยอีก
ไทม์มิ่งอะไรจะดีขนาดนี้กันนะ
" ไม่มีอะไร แค่มาดูหน้าคนที่ครามจีบก็แค่นั้น " เพื่อนพี่ลินนินพูดแล้วเบะปากใส่ฉัน
ไม่ชอบเลย
" แล้วเป็นไงอ่ะแก " พี่ลินินหันไปถามเพื่อน
" ก็งั้นๆอ่ะ สู้แกก็ไม่ได้ " เพื่อนของพี่ลินินพูดขึ้นแล้วทั้งสามก็หัวเราะคิกคักกันอย่างพอใจ
" ขอตรงๆเลยได้มั้ยคะ " ฉันทำใจกล้าถามขึ้น
เพราะการที่มาดักรอฉันเนี่ย คงไม่ใช่การเข้ามาทักทายธรรมดาแน่นอน
" เลิกยุ่งกับครามซะ " พี่ลินินห
