หน้าที่ของฉันได้เริ่มขึ้นแล้วค่ะ อาการไข้หายดีแล้วถึงจะยังหายไม่สนิทก็เถอะ เมื่อวานหลังจากทำงานเสร็จฉันก็กลับกระท่อมคืน แต่ฉันได้ที่นอนจากป้าพรไปนอนที่กระท่อม และยังได้เสื้อผ้าของพี่รสไปใช้ด้วย
แต่ที่ลำบากคือฉันไม่มีชุดชั้นในไง นี่ต้องซักทุกคืนเพื่อให้ได้ใส่ตอนเช้าเลยนะ พอถามพี่รสเค้าบอกว่าที่นี่จะออกเรือไปเมืองเพื่อให้คนงานได้ไปเที่ยวซื้อของอาทิตย์ล่ะครั้ง แต่ปัญหาคือฉันไม่มีเงินมาไง
“อาหารเสร็จแล้วข้าวยกไปเลยนะคะ” ฉันบอกป้าพรที่แอบช่วยฉันไปก่อนหน้านี้เหมือนทุกวัน
“จ้ะ” ป้าพรตอบกลับมา ฉันเลยยกอาหารไปที่โต๊ะ พร้อมกับคนร่างสูงที่ฉันเกลียดขี้หน้าลงมาจากข้างบนบ้านพอดี
คุณพายุเดินมานั่งที่ตัวเอง ฉันเลยจัดการตักข้าวให้เค้าและรินน้ำให้ เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเค้าก็ลงมือทานอาหารโดยไม่สนใจว่าฉันยืนอยู่ตรงนี้
“คุณคะ” ฉันเรียกคุณพายุออกไป
“.....” แต่เค้าไม่สนใจจะตอบหรือหันมามองด้วยซ้ำ ถ้าไม่มี
