บทที่ 28.2 มาลีรินทร์ที่รัก (2)
“ฮะ ฮัลโหล ป้าจิตรหรือคะ รินเองนะคะ คุณแอนดี้ตื่นหรือยังคะ พอดีรินโทรหาเขาไม่ติดน่ะค่ะ วันนี้เขาไม่ต้องเข้าออฟฟิศรินเลยลองโทรเข้าเบอร์บ้านดูน่ะค่ะ”
มาลีรินทร์พูดตะกุกตะกักพยายามอธิบายเหตุผลร้อยแปดที่ต้องกดโทรเข้ามายังหมายเลขนี้
“คุณผู้ชายยังไม่ตื่นเลยค่ะคุณผู้หญิง เพราะท่านเพิ่งเข้าบ้านมาเมื่อเช้านี้เอง เดี๋ยวบ่าย ๆ คุณผู้หญิงลองโทรเข้ามาอีกครั้งนะคะ ไว้เดี๋ยวป้าเรียนท่านไว้ให้ค่ะ”
“เพิ่งเข้าบ้านมาเมื่อเช้านี้หรือคะ หึ ป้าไม่ต้องบอกหรอกค่ะ เดี๋ยวไว้รินโทรหาเอง แค่นี้ก่อนนะคะ อ่อ…แล้วมีใครไปที่บ้านบ้างมั้ยคะ”
“ก็ไม่มีนะคะ..แล้วคุณผู้หญิงจะกลับมาวันไหนคะ”
“ค่ะ…เอ่อ..อีกสักพักแหละค่ะ งั้นแค่นี้นะคะ”
หลังจากวางสายจากผู้เป็นนายหญิงของบ้านแล้ว หญิงวัยกลางคนก็หันมามองหน้าผู้เป็นนายใหญ่ของบ้านที่กำลังยืนยิ้มกริ่มอยู่นิดนึงก่อนจะเอ่ยปากขอตัวไปตรงอื่น
“ป้าไ
