“Wala naman,” sabi ko sa kaniya, “Nagpapaka- weird na naman siya,” dugtong ko na tinanguan naman nito bilang sagot.
Umiwas nalang ako ng tingin sa kaniya at napatingin sa may bintana ng classroom. Hindi ko alam pero alam ko na may naka-tago na mensahe sa mga iniwang salita ni Jake kanina. Gusto kong malaman ngunit baka may mamatay na naman. Feeling ko kasi ako talaga ang dahilan ng pagka-matay ng mga kaklase ko, dahil sa pagta-tanong ko pero hindi rin naman masagot ang tanong ko sapagkat wala naman nag-aabalang kuma-usap sa akin tungkol dito.
Napabuntong-hininga nalang ako at hindi pinansin ang mga mai-ingay kong mga kaibigan. Abala ang mga ito sa pagta-tanong sa buong detalye kung ano ang nangyari noong mga oras na ‘yon at kung bakit nagkaroon ng sunog sa classroom na iyon.
“Malay mo,
