ก๊อก ก๊อก ก๊อก
08.00 น.
“อือออออ กี่โมงแล้วเนี่ย!?”
ร่างเล็กเอื้อมมือขึ้นไปหยิบนาฬิกาตรงหัวเตียง ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อตอนนี้มันเช้ามากจนเธอรู้สึกหงุดหงิด
“หา! แปดโมง แล้วใครมาเคาะประตูแต่เช้าวะเนี้ย!?”
ตอนนี้ปุยฝ้ายรู้สึกหงุดหงิดมาก เพราะเธอไม่ชอบให้ใครมารบกวนเวลานอนที่แสนล้ำค่าของตัวเอง
ต้องเป็นไอ้นัทกับไอ้นิลแน่ ๆ หึ! ช่างมัน นอนต่อดีกว่า
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“อ๊ากกก แกตายแน่ไอ้นัท ไอ้นิล!!!”
แก๊ก!
“ไอ้นัท ไอ้นิล แกจะมากวนอะไรฉันแต่เช้าวะ เรียนบ่ายนะ...”
ตัวใหญ่!
เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าไม่ใช่คนที่คิดเอาไว้ ปุยฝ้ายก็ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
“ตะ ตัวใหญ่ มาทำอะไรแต่เช้าเหรอ มีอะไรหรือเปล่า”
ปุยฝ้ายพยายามจัดผมที่ยุ่งเหยิงของตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนจะมองใบหน้าบูดบึ้งของใยไหมด้วยความสงสัย
“มีสิ! ทำไมเมื่อวานตัวเล็กถึงได้ตัดสายตัวใหญ่ล่ะ แถมพอโทรไปอีกครั้งตัวเล็กก็ปิด
