Ten Years Later . . . .
Papunta ngayon ako sa cemetery para dalawin siya. It's been eight years na rin kasi mula nang mawala siya.
Nung una malungkot pero nakasanayan ko na rin na wala na talaga siya sa buhay ko.
Siya ang naging sandalan ko mula nang makulong si Deanna pero ang sama lang kasi pati siya kinuha ni Lord.
Pagkalapag ko ng bulaklak ay sabay tumulo ang aking luha. Miss ko na talaga siya.
"Hoy, wag ka na umiyak."
"Eh, bakit ba? Hindi mo ba siya nami-miss?"
"Syempre nami-miss, kapatid ko 'yan e."
"Eh, bakit parang masaya ka pa?"
"Hoy pangs! Syempre dapat lang na maging masaya 'no, dalawang taon na si Mafe sa i-taas, sigurado akong masaya na siya 'ron kaya ikaw maging masaya ka na rin para sa kanya."
Tiningnan ko siya ng masama. "Napaka-ano mo talaga."
"Aba, Jema. Hindi
