Chapter 2
347 Words
Ivan Denise' POV
Right now I'm here at our sala, waiting for my husband to come home. Mga ilang oras ko na siya hinintay simula nung matapos akong nagluto ng aming dinner. Mag alas 9 y media na di pa siya umuuwi.. Sanay na ako sa ganitong set up namin kada araw. Yung palagi nya akong sinasabihan ng masasamang salita, kahit wala namang katotohanan ni kahit isa. Yung palagi nya akong binubuhatan ng kamay. Lahat ng 'yon ininda ko kahit kada araw akong nasasaktan. Ganyan naman talaga kapag nagmamahal ka Hindi ba? Yung makita mo lang siyang masaya sa ginagawa niya, sasaya ka nalang kahit ito'y ikakasira mo na.. Oo. Tawagin nyo na akong martyr! Mahal ko eh.. Hindi ko kayang iwan siya..Hindi ko kayang iwan si Lance dahil mahal na mahal ko siya. Mahal ko siya higit pa sa buhay ko.
Ewan ko ba kung bakit napagkasunduan ng parents niya na magpakasal kami kahit isa akong bakla..
Pero hindi lang ako isang Bakla Lang .
We're classmates back then in college. We took Bachelor in Science in Business Administration. To tell y'll honestly hindi kami nyan nag uusap o nagiimikan. We're like completely strangers. Pero di naman namin masasabi na Strangers kami dahil Alam naman namin ang pangalan ng isa't-isa o ako lang ang nakaka alam? Hindi kasi nya ako tinatapunan ng mata noon.
About my parents? My parents died when I was in fourth year in High School. Sobra akong nasaktan noon. Sino namang Hindi masasaktan 'di ba? They're died in Car Accident. May isusurpresa sana ako sa kanila dahil gagraduate akong Class Valedictorian kaso ako ang nasurpresa sa balitang wala na sila.. Pagkatapos ng insidinteng iyon ay bumangon ako..Gayon na man dapat 'di ba? Bumangon. At bahala na ang maykapal sa bawat nating ginagawa sa bawat araw. Because I do believe, with God nothing is impossible. With God, We Overcome.
(づ￣ ³￣)づ
Kaya nagsumikap ako.. Pinag-aral ko ang sarili ko. At sa awa ng Diyos, I graduated in UP Diliman with the Degree of Bachelor in Science in Business Administration as Magna c*m Laude.
To be continued.....
- Writer
