My Heartless Husband

Chapter 11

I DON'T PROMISE YOUR SATISFACTION

Happy reading ✨

Ivan Denise' POV

Flashback ヽ( ´¬')ノ

Isang linggo na ang lumipas nung may nangyari sa akin. Buti nalang may konsensya at kabutihan pa rin si Lance. Siya daw kasi ang sumalo sa akin at buti nalang walang nangyaring masama.

Hindi nila ako dinala sa Hospital. Pagkatapos nun, pinatulog nalang ako.

Those past few days before the incident, nalilipasan na ako ng gutom. Madalas nalang akong kumakain dahil sa pangbababoy ni Lance sa akin.

Forget to what I have said. Lance and Anikka has no mercy and conscience at all. Masasabi ko talaga na wala silang paki-alam sa akin dahil ako mismo ang nagluto ng kakainin ko kahit na hindi pa kaya ng katawan ko.

But  I still have this feelings, I owe a lot to Lance.

Still, I'm greatful because he saved me. At least he care.

Any gulo-gulo ng utak ko ngayon. May nagsasabi dito na,

Walang pake si Lance sa akin. Ginawa niya lang iyon dahil yun ang nararapat.

Meron namang, May pake si Lance sa 'yo. Hindi niya lang ipinapakita.

Hindi ko alam kong ano sa dalawa ang paniniwalaan ko.

Pero makikita ko kung ano talaga ang totoo. 

In this case, Hindi ako maniniwala kung hindi ko nakikita at nararamdaman.

To see and feel is to believe  ＾∇＾

Nandito pala ako ngayon sa banyo dahil may gagawin ako today.  Kanina pag gising ko bumungad agad sa akin ang text ni Mark. May mahalaga daw siya'ng sasabihin at may pag-uusapan kami. Like you know, serious matters.

But I really have no idea what are we going to discuss. It's about life and business, I guess

To be honest, I'm so excited, really.

I don't know what would happens but I just can't stop to assume.

End of the Flashback ／(≧ x ≦)＼

Hindi ko alam kung bakit parang na c-curious ako sa pag-uusapan at pagkikita namin 'sana' ni Mark nung time na iyon. Parang may kung ano sa sarili ko na sana nagkita kami noon.

Ngayon, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Hindi ko alam kung paano ako tatakas sa bahay na ito. Tumatanaw lang ako sa magagandang kagamitan sa bahay na nandidito.

Ano ang gagawin ko?

Lumipas ang ilang oras at may dumating.

Si Mr. and Mrs. Dinh

Si tita Jocelyn at si tito Bernard.

Si mama at papa.

"Good afternoon po ma at pa" ani ko sa kanila sabay mano.

"Good afternoon din hijo. " sagot naman nilang dalawa na parang may hinahanap. Alam ko na kung sino ang hinahanap nila. Walang iba kundi si Lance lang. Kaya kailangan ko na namang magpanggap na masaya at parang wala ni isang problema.

"Ah-mm, si Lance po ba ang hinahanap niyo ma?" tanong ko kay mama Jocelyn, ang mama ni Lance.

"Hindi naman hijo. Nagtataka lang ako. Sunday ngayon hindi ba't bonding 'day' niyo itong mag-asawa?" Sagot niya naman sa 'kin.

Kailangan ko na namang magsinungaling sa kanila.

"M-may trabaho kasi siya ngayon ma eh. Alam niyo naman ang 'sipag' ng anak niyo" ani ko naman. Sinadya ko talagang diinan ang salitang 'sipag' dahil para naman makaramdam sila.

"Ah ganun ba. Sige iiwan nalang namin itong binili namin. Nag grocery kasi kanina at naisipan naming bilhan kayo dahil sabi ni Lance hindi ka daw lalabas ng bahay. " sabi naman ng ama ni Lance. Si tito Bernard.

Sinabi talaga ni Lance na hindi ako pwede lumabas ng bahay? Wow ha.

"Oo sabi niya sa amin. " ang sabi naman ng kanyang mama nang makita niya akong naguguluhan. "Ano bang nangyari sa iyo Denise? Ang sabi kasi ni Lance sa akin noong isang araw ay may sakit ka daw?" 

Talaga tita? Sinabi niya 'yon? Napakasinungaling naman ng anak ninyo!  'Yan sana ang gusto kung sabihin sa kanila pero baka magalit na naman si Lance at masaktan niya ako. Masaktan niya na 'naman' ako.

"Opo. Opo may sakit po ako noong nagdaang-araw. Pero okay naman po ako ngayon ma. " ang sagot ko naman. "Sa katunayan po niya'n ay lalabas po ako ngayon. Magkikita po kami ng kaibigan ko. " dugtong ko pa.  Nagsinungaling na naman ako sa may sakit daw kuno ako.

"Kung ganoon, sumabay ka na lang sa amin ng mama Jocelyn mo. " Ang pagsingit naman ni papa.

"Sige po pa. "  Yesssss! Magkikita na kami ni Mark. Sa wakas! Sinadya ko talagang sabihin iyon dahil para makalabas ako sa parang impyernong ginagalawan namin ngayon.  At gustong-gusto ko na talagang magpa check-up.

Hindi ko alam pero may naguudyok sa aking sarili na magpatingin na sa Doktor.

Masaya ako't makikita ko na si Mark.

Kaya ang ginawa ko ay tinawagan ko siya.

Pagkatapos ko siyang tawagan ay naghanda na ako para umalis. Naghihintay kasi sila mama at papa sa living room.

Ang napag-usapan namin ni Mark ay kung saan kami magkikita at ano ang aming gagawin. Ang lugar daw na kung saan magkikita kami ay yung kainan na kung saan din kami kumain nung unang kita namin noon. Noong isang buwan ang nakalilipas.

And then, sinabi ko sa kanya na magpapacheck-up na din ako. Ayon, masaya naman siya.

Baka hindi ko pa nasasabi sa inyo. Mommy's boy si Lance. Yes. Napaka mommy's boy niya.

Alam ni mama Jocelyn, mama ni Lance na may maraming pagkukulang si Lance sa akin bilang kanyang asawa. Hindi niya lang alam na napaka sadista ng kanyang anak.

Kaya nga na si Lance sana mismo ang gumagawa ng pamamalengke sa tuwing may sakit ang asawa niya hindi ba? Pero ang mama niya ang gumagawa. Ang mga magulang niya.

Pero wala ka naman talagang sakit 

Yun nga lang... Pero marami talaga siya'ng pagkukulang.

Ngayon nandito na kami sa Clinic. Tapos na kaming kumain. Ang sweet niya nga kanina parang kami ang mag-asawa.

Pero mali daw kami ng pinuntahang doktor. Ewan ko pero makikita sa mata ni Doktora na naguguluhan siya. Pero hindi talaga namin alam kung anong ibig niyang sabihin sa;

"Sa Ob-gyne dapat kayo magpakunsulta. " ang kanyang sabi. "Do not worry. I'll keep that confidential." Ang dagdag pa niya.

Hindi ko talaga Alam. Matapos kung sabihin sa kanya ang mga nararamdaman ko these past few weeks ay yun na ang kanyang sinabi. Wala akong maintindihan. 

Kaya napagdesisyunan namin ni Mark na lumipat na lang talaga at para naman masiguro namin ang aking kaligtasan.

Nagbiro pa si Mark na baka daw buntis ako dahil sa Ob-gyne ako na-refer ni Doc.

Kaya di ko maintindihan ang nararamdaman ko. Kinakaban ako na naeexcite at the same time.

Nandito kami ni Mark sa isang clinic dito sa Manila. Clinic ng isang 'ob-gyne'.

Kaya sinabi ko rin sa kanya ang nararamdaman ko gaya ng, pagsusuka, nangangasim yung sikmura ko at nag c-crave ako ng iba't-ibang pagkain.

Gulat na naman ang nasa mukha ng 'ob-gyne' na nag che-check sa akin ngayon. Siya ay si Doctora Dajao. Kaya ang ginawa niya ay isinailalim ako ng mga tests.

Ang gagawin nalang namin ni Mark ngayon ay maghintay ng ilang oras at magdasal na sana wala akong sakit.

"Okay ka lang ba 'Van ?" ang tanong sa akin ni Mark nang makita niya akong yumuko. "Huwag kang mag-alala. Maaayos rin ang 'lahat' " ang dugtong naman niya.

"Okay lang ako Mark. Maraming salamat. " ang sinserong ani ko sa kanya.

Dapat lang talaga ako magpasalamat kay Mark dahil siya ang parating nandiyaan kung may mga problema ako imbes na si Lance.

Swerte ang magiging asawa ni Mark dahil gagampanan niyang mabuti ang pagiging asawa at siguro mabuti ring ama.

May kung anong humaplos sa dibdib ko. Nakakalungkot. Nalulungkot ako dahil ni isa walang ginampanan si Lance sa akin. Pero Mahal na mahal ko pa rin siya.

Makalipas nang ilan minuto ay nagsalita si Doktora Dajao.

"Mr. Dinh" ang kuha niya sa atensiyon ko. "Mr. Suares"  at kay Mark.

"Are you two husbands?" Ang tanong sa amin ni Mark ng Doktora.

"Hindi po doc. " ang sagot ko. Hindi na umimik pa si Mark. Pumunta lang kami sa kung saan siya nagawi.

"Ahh ganun ba. Obviously sa result ng mga tests alam kung may asawa ka at ito'y lalake. Tama ba? " ang sabi niya. Hindi ko alam pero kinakabahan talaga ako.

"Opo. Pero nagtratrabaho po siya." Ang pagsisinungaling ko sa kanya kahit alam kong nasa babae niya na naman siya.

"Huwag kang mabibigla ha Mr. Dinh" 

Kinakabahan ako.

Kinakabahan talaga ako.

"Buntis ka."

Hindi ako makapagsalita sa aking narinig. Lumingon ako kay Mark at ganon din Siya.

We're on state of shocked.

I don't know why but I feel suddenly relieved and Happy.

Masaya ako.

Pero naguguluhan din. At alam kung ganoon din si Mark.

Hindi pa kami naka imik ni Mark pareho.

"Doc, posible ba talaga ito? " ang aking tanong sa

Ob-gyne na nagchecheck-up sa akin ngayon. Hindi lang talaga ako makapaniwala. Kami ni Mark.

"Yes, it’s possible for men to become pregnant and give birth to children of their own. In fact, it’s probably a lot more common than you might think." Ang sagot naman ng ob-gyne. Ang sagot ni Doctora Dajao.

Panginoon, gabayan mo sana ako.

Author's note:

Kahapon ko lang sana ito upupublish kaso wala nagtext si Globe ng 'naubos na daw data ko' hahaha.

Thank you guys. Don't forget to Vote, Comment, and Share guys. 

Stay safe and God bless ❤

Next chapter will be the explanation about can men become pregnant, and Male pregnancy.

Pasilip:

"Hindi basehan ang 'kasarian' upang ikaw ay mabuntis." Ang sabi ni Doctora sa aking tanong. " People who identify as men can, and do, become pregnant and give birth." Ang dagdag pa niya.

Hindi ako parin ako makapaniwala. Gayun din si Mark.

"Innovations in medical technology may even make pregnancy possible for people who do not have a uterus."  Ani niya.

"In order to explain, we’ll need to break down some common misconceptions about how we understand the term “man.” " ang dagdag pa niya. Gayun man, Not all people who were assigned male at birth (AMAB) identify as men. Those who do are “cisgender” men. "

Salamat po sa mga sumuporta at susuporta pa lamang.

Thank you

Thank you

Thank you

Vote, vote, vote (ノ^o^)ノ