Ivan Denise' POV
Isang linggo na ang lumipas nung may nangyari sa akin. Buti nalang may konsensya at kabutihan pa rin si Lance. Siya daw kasi ang sumalo sa akin at buti nalang walang nangyaring masama.
Hindi nila ako dinala sa Hospital. Pagkatapos nun, pinatulog nalang ako.
Those past few days before the incident, nalilipasan na ako ng gutom. Madalas nalang akong kumakain dahil sa pangbababoy ni Lance sa akin.
Forget to what I have said. Lance and Anikka has no mercy and conscience at all. Masasabi ko talaga na wala silang paki-alam sa akin dahil ako mismo ang nagluto ng kakainin ko kahit na hindi pa kaya ng katawan ko.
But I still have this feelings, I owe a lot to Lance.
Still, I'm greatful because he saved me. At least he care.
Any gulo-gulo ng utak ko ngayon. May nagsasabi dito na,
Walang pake si Lance sa akin. Ginawa niya lang iyon dahil yun ang nararapat.
Meron namang, May pake si Lance sa 'yo. Hindi niya lang ipinapakita.
Hindi ko alam kong ano sa dalawa ang paniniwalaan ko.
Pero makikita ko kung ano talaga ang totoo.
In this case, Hindi ako maniniwala kung hindi ko nakikita at nararamdaman.
To see and feel is to believe ^∇^
Nandito pala ako ngayon sa banyo dahil may gagawin ako today. Kanina pag gising ko bumungad agad sa akin ang text ni Mark. May mahalaga daw siya'ng sasabihin at may pag-uusapan kami. Like you know, serious matters.
But I really have no idea what are we going to discuss. It's about life and business, I guess
To be honest, I'm so excited, really.
I don't know what would happens but I just can't stop to assume.
Way back then in college, crush ko na 'yan si Mark. Although may pag ka babaero siya pero alam mo yung may paninindigan pa rin? Haha unlike Lance, so Heartless. Really, really heartless jerk.
Pero iba ang mahal sa gusto hindi ba? I do believe, there's a big difference between LOVE and LIKE. Duhh, it's too obvious. Spelling Haha. Cut the jokeeee.
According to MWD, love is a feeling of strong or constant affection for a person while like is to regard (something) in a favorable way.
When you says you Love that person, you really want that person to be your companion in good and bad situations. You want that person to be with you forever no matter what happens.
How about LIKE? When you says you LIKE that person, it could be part of puberty. It could be just infatuation only.
However, both LOVE and LIKE is a feeling of affection. It can be fade, disappear, lose, vanish or whatsoever. Kahit anong oras pwede itong mawala. And for me, some possible reasons why'd this feeling fade? It could be, That person is broken. Not just physically, mentally but emotionally. And it could be that person is already tired as well (you know what I mean.)
So tapos na akong maligo. Ang gagawin ko nalang ngayon ay pipili ng aking isusuot at ta dahhh tapos na. Haha
Ganyan lang ako ka simple. Pababa na ako ng hagdan ng may narinig ako. That baritone voice.
'Ang sarap sa ears' __
"Saan ka pupunta?" He said in cold baritone voice. I stopped and I slowly turned. He seems so handsome in every each day. Ang gwapo niya. I don't know why my heart beats so fast. I don't like this.
"A-ahmm--" I really don't know why I'm trembling. "May a--aasikasuhin lang a--ako" dugtong ko.
"Hindi ka Lalabas ng bahay! Walang lalabas!" galit niyang sigaw sa akin. "Lalandi ka lang sa kalaban ko pa! Landi mo. Tang-ina!!!"
Nagulat ako sa mga sinasabi niya. Ganyan lang ba kababa ang tingin niya sa akin? Ako pa talaga ang malandi? Wow Lance. Just wow.
"Ganyan lang ba kababa ang tingin mo sa akin Lance? Huh? Malandi? Para sabihin ko sa'yo, sa ating dalawa ikaw ang malandi!" Hindi ko alam kung bakit ko nasabi sa kanya yun. Kaya laking gulat ko ng lumapit siya sa akin at hinawakan niya ang magkabilang balikat ko. Tumingin ako sa kanyang mga mata, mga matang nanlilisik at parang kakainin ako nito ng buhay.
"What did you just say?" tanong niya sa akin na nanlilisik ang mga mata. Hindi ko kayang tingnan siya kaya ako na ang umiwas."Hindi ka lalabas sa pamamahay ko at hindi ka makikipagkita sa putang-inang Mark na'yun!" Gulat akong napatingin sa kanya. Bakit niya alam?
"Bakit mo alam? Mag-uusap lang naman kami eh. Kaibigan ko lang naman siya." Malumanay kong sabi sa kanya.
"Wala ka nang paki-alam dun! Hindi ka lalabas ng bahay, naiintindihan mo?" tanong niya sa akin na galit parin ang tono.
I don't know where his anger coming from.
Kaya wala akong ibang nagawa kaya, hinay-hinay na tumango nalang.
Pero ang hindi ko maintindihan, he hold my hands and slipshod me into his room. Pagkapasok na pagkapasok namin sa kwarto niya agad niya itong ni lock. He look at me directly into my eyes. The way he looks, I can sense that it might have something bad will happen. Something very bad will happen again.
"Lance anong ginagawa mo???"
Author's note:
Hi guys. Haha ayan na. May update na. By the way, thank you guys for supporting me. ^.^
Stay safe.
And guys, request kayo ng gusto ninyong scene sa susunod na mga chapters just comment down below. ^~^
Vote, Comment, and Share.ヽ(^。^)****** votes and I'll update tomorrow. Game?