HINDI ko pinansin ang kanyang sinabi. Kahit nag-iinit ang mga pisngi ko ay umakto akong hindi naaapektuhan. Kaswal ko siyang nilampasan. Kaagad naman siyang sumunod sa akin.
“I’m talking to you, Avianna.”
“Sorry, pero hindi ako nakikipag-usap sa ‘yo, Vane. Hindi ako nakikipag-usap sa taong puro kabalbalan ang lumalabas sa bibig,” saad ko.
Narinig ko ang pagak niyang pagtawa. “Kabalbalan, Avianna? Anak natin ang pinag-uusapan natin dito! How could you say that?”
Napailing ako. Kung makapagsalita siya, akala mo talaga ay buhay ang sinasabi niyang anak namin. Minsan hindi ko na talaga malaman kung siya pa ba ang Vonvane na una kong nakita sa conference room. The way he acts now, malayong-malayo sa lalaking ‘yon. Parang bata at napakatigas ng ulo.
“Utang na labas, Vane. Stop overreac
