ไม่อยากทน
หลังจากยืนคุยกันที่หน้าคอนโดอยู่สักพักลูกน้องทั้งหมดก็พาเธอขึ้นห้องพักโดยคืนนั้นมีแจนผู้หญิงหนึ่งเดียวในกลุ่มขันอาสาเป็นคนนอนเฝ้า ตอนแรกปาลิตาคัดค้าน...เธอบอกเหล่าลูกน้องว่าสามารถอยู่คนเดียวได้เพียงแต่จะขอให้พวกเขาจัดการเรื่องอาหารให้หน่อยก็เท่านั้น
แต่มีหรือ...ที่พวกเขาจะฟังเธอ ก็ในยามที่ลูกน้องคนใดมีปัญหาก็มีแต่เจ้านายคนนี้เป็นคนช่วย แล้วในยามที่เธอลำบากเจ็บไข้ได้ป่วยแบบนี้พวกเขาจะทิ้งเธอได้อย่างไร
คืนนั้นเลยเป็นอันสรุปว่า...ปาลิตาและเย่วเฟิ่งก็เลยอดวิดิโอคอลเห็นหน้ากันและกันเพราะมีแจนมานอนอยู่ในห้องด้วย
" ให้ผมช่วยนะครับ " ปาลิตามองมือใหญ่ที่ตอนนี้จับต้นแขนช่วยพยุงตัวเธอ ใบหน้าคมส่งยิ้มให้
" ไม่เป็นค่ะ ดิชั้นเดินเองได้...นี่ก็ดีขึ้นมากแล้ว " หญิงสาวเอียงตัวเพื่อให้เขารู้ว่าเธออยากยืนด้วยตัวเองมากกว่า หวางลีที่ยิ้มอยู่ในตอนแรกมีสีหน้าเจื่อนลงทันที...ถึงจะรู้สึกสงสารแต่ปาลิ
