Magkano Ang Iyong Puso?

Chapter 2

Present

Hope POV

Kailangan kong makita ang lalaking pumatay sa mga magulang ko.

Biglang bumilis ang t***k ng puso ko nang bumukas ang pinto.

Siya na ba ‘yon? Customer ko?

Hindi na ako nag-isip pa. Dali-dali kong ininom ang tubig na may halong pampainit ng katawan, pilit pinapalakas ang loob ko kahit nanginginig ako.

“Bilisan mo. Higa.”

Malalim, matigas ang boses.

Napalingon ako, pero hindi pa man ako makapagsalita, mabilis siyang lumapit at hinila ako papunta sa kama. Tinakpan niya kami ng kumot, parang may tinatago.

At saka siya nagsalita, malapit sa tenga ko.

“From now on, I’m your husband. Call me Honey.”

“What?” gulat kong bulong.

Napatingin ako sa mukha niya.

At doon ako natigilan.

Guwapo.

Matikas. Malakas ang dating. Yung tipo ng lalaking hindi mo basta maikakaila ang presensya.

“Call me Honey… kung gusto mong mabuhay,” malamig niyang dagdag.

“H-Honey?” halos hindi ako makapaniwala.

Hindi pa ako nakaka-react nang tuluyan, nang bigla niyang ilapit ang mukha niya sa akin, isang mabilis, madiin na halik.

Napasinghap ako.

Siguro dahil sa epekto ng ininom ko… o dahil sa tensyon ng sandaling iyon, hindi ako umatras.

Saglit siyang natigilan.

Pero bago pa man may masabi o magawa ang alinman sa amin,

Bumukas ulit ang pinto.

Dalawang lalaki ang pumasok.

Parehong armado.

Parehong delikado ang aura.

“Ano’ng ginagawa niyo dito?” matapang kong tanong, pilit tinatago ang kaba.

Nagkatinginan ang dalawa, saka napangisi.

“Sorry, Miss,” sabi ng isa, may halong biro sa boses. “Mukhang nakaistorbo kami.”

Napatingin sila sa amin, sa posisyon namin, sa kumot na nakataklob.

“At mukhang mainit na ang eksena,” dagdag pa ng isa, sabay tawa.

Tahimik ang lalaking katabi ko.

Pero ramdam ko,

Biglang nag-iba ang hangin sa kwarto.

At sa unang pagkakataon,

Naramdaman kong hindi siya basta customer lang.

May tinatago siya.

Nang makaalis ang mga lalaking may armas, saka pa lang siya kumilos.

Tumayo siya at tahimik na ni-lock ang pinto.

Parang doon lang ako muling nakahinga.

“Sorry, Miss,” mahina niyang sabi, bahagyang nakatalikod sa akin. “May nangyari lang… pero dahil may utang ako sa’yo—”

Humarap siya at iniabot ang isang calling card.

“Here. In case you need me.”

Tinitigan ko ang card… pero mas matagal kong tinitigan siya.

“Don’t go…”

Paos ang boses ko.

“I need you.”

Napalingon siya sa akin, halatang nagulat.

“Please…” halos pakiusap ko na, ramdam ko ang kakaibang init sa katawan ko, halo ng kaba, pagod, at kung anong epekto ng ininom ko.

Dahan-dahan akong lumapit sa kanya.

Hindi ko na pinigilan ang sarili ko.

Hinawakan ko ang kamay niya at inilapit sa dibdib ko, parang doon ko hinahanap ang katinuan ko.

“What—?” gulat niyang sabi.

Nagkatinginan kami.

Ilang segundo ng katahimikan.

Ilang segundo ng tensyon.

“Ginusto mo ‘to…” mahina pero buo niyang sabi.

Wala akong sinagot.

Pero hindi rin ako umatras.

At doon nagbago ang tingin niya.

Mas malalim.

Mas seryoso.

Dahan-dahan siyang lumapit,

At hinaplos ang pisngi ko, parang tinitimbang kung hanggang saan ang pwede.

Pagkatapos,

Isang halik.

Hindi marahas.

Hindi rin basta.

Kundi puno ng tensyon na pareho naming pinipigilan.

​Nagsimulang dampiin ng kanyang mga labi ang sa akin, isang mapusok na halik na unti-unting bumaba patungo sa aking leeg. Ramdam ko ang bawat mahapding kagat na nagpapatindi sa kakaibang sarap na nananalaytay sa aking katawan. Mula sa aking collarbone, naramdaman ko ang paglakbay ng kanyang mga kamay habang hinahaplos ang aking dibdib.

​Hindi ko na napigilan ang mapapaungol nang malakas nang simulang angkinin ng kanyang mga labi ang aking u***g, tila isang uhaw na sanggol na sumisipsip doon. Habang abala siya sa pagpapasarap sa isa kong dibdib, dahan-dahan niyang hinubad ang kanyang suot na damit nang hindi pinuputol ang init ng kanyang mga halik.

​"Ahhhh..." Isang malakas na ungol ang kumawala sa aking mga labi. Sobrang init na ng aking pakiramdam, tila nagliliyab ang bawat himaymay ng aking pagkatao sa tindi ng sensasyong ibinibigay niya.

Dahan-dahan niyang niraos ang distansya hanggang sa marating niya ang pinakasensitibong bahagi ng aking p********e. Walang sabi-sabi, sa isang mabilis na galaw ay marahas niyang ibinaon ang kanyang p*********i sa loob ko. Napasigaw ako sa sobrang sakit, isang matalas at tila humahati sa aking katawan na sensasyon.

​Saglit siyang natigilan. Bakas sa kanyang mukha ang matinding gulat; marahil ay hindi niya inaasahan na ako ay isang birhen pa.

​"Sorry..." bulong niya, ang boses ay paos at puno ng pagsisisi ngunit nangingibabaw pa rin ang pagnanasa.

​Sa kabila ng kanyang paumanhin, hindi niya itinigil ang paggalaw. Sinimulan niya ang marahan hanggang sa naging mabilis na pagbayo. Ang bawat tulak ay unti-unting pumatay sa sakit na nararamdaman ko, hanggang sa ang hapdi ay napalitan ng isang nakakalunod at masarap na sensasyon na nagpaalon sa aking buong kamalayan.