NİLÜFER...
"Aslan’ın konağında ilk sabah…”
Sabah, gözümü açtığımda her şey sessizdi. Alışkın olduğum o karanlık değil, huzurlu bir aydınlık sardı içimi. Göz kapaklarımın arasında süzülen ışık, gri tül perdelere takılıyor, yatağın üstündeki beyaz örtüyle birleşip yumuşacık bir sabah rüyası gibi yayılıyordu odaya.Neredeyim derken makyaj masasında bir kağıt gördüm.
Üzerinde "Günaydın çiçeğim 😁" yazıyordu. Çiğdem'in yazısıydı bu. Demek Hançer konağındayım.
Aynaya baktığımda ilk fark ettiğim şey... üzerimdeki gecelikti. Kopuz Konağı’ndan çıkarken giydiğim pijama değil bu. İncecik bir saten kumaş tenime değiyor, pamuk gibi hafif. Omuz askıları zarifçe düşmüş, sabah serinliğinde biraz ürpertti beni.
Nasıl giymiştim ki bunu? Aslan... yok yok... mümkün değil. O zaman Çiğdem olmalı. Evet, eve
