Esmer
Bir insanın sabrı ne kadar sınana bilinir ise benim sabrım sınanıyordu sevgili kuzenlerim tarafından. Yarım saattir salonun ortasında aşağıya inmelerini bekliyorum. Babaannem, annem ve babam önden gittiler ben ise pek kıymeyli kuzenlerimin aşağıya inmelerini bekliyorum. Esin karşımda oturmuş bana bakıp kıs kıs gülüyordu.
"Canım abicim sakin ol Asinta kaçmıyor rahatla biraz. " Dedi ona söylemesi kolaydı.
"Sevgilimi özledim kızım. Bu uyuşuklar yüzünden hala evden çıkamadık. " Dedim gerçekten artık sabrımın sonuna gelmiştim.
"Siz iyi oldunuz ha yakıştınız. " Ağzından bal damlıyor resmen.
" Valla ya. Allah aşkına bunlar niye gelmiyor ağaç oldum. Tuğra, Kuzey, Özgür hadi oğlum ne süslendiniz ve oğlum kızlardan beter oldunuz. " Dedim haklıydım ben burda çıldırıyorum onlar süsleniy
