Esmer
Asintanın gözyaşları yüreğimi delip geçerken onun gözyaşında boğasım geldi yengemi. Lanet olsun ki hiç birşey yapamadım. Onun ağlamasının asıl sebebinin benim burda olmam olduğunun farkındaydım. Duyduklarından değilde benim burada olup duymam onu rahatsız etmişti. Bilmediği şey onun bendeki yerini ne duyduğum nede bildiğim hiçbir şey değiştiremez. Ondaki masumiyeti kirletebilecek hiçbir şey olamaz. O ağlayıp kalkınca biraz sonra bende lavabo bahanesiyle kalktım ablam anlamıştı hemen neden kalktığımı.
Asinta'nın odasının olduğu kata çıktığımda kapısının kapalı olduğunu görünce rahatladım. Odası dışında bir yere gitmiş olsaydı onu bulmam zorlaşırdı. Kapısını tıklattığımda içerden ses gelmedi. İkinci kez çaldığımda da ses gelmeyince seslenmek zorunda kaldım.
"Benim güzelim aç kapıy
