Gece yarısını çoktan geçmişti ama Alper ile Seyfo’nun arabası hâlâ yolda homurdanarak ilerliyordu; direksiyon başında Alper vardı, gözleri uykusuzluktan kızarmış, saçları darmadağın olmuştu, Seyfo ise yan koltukta bir ileri bir geri sallanıp duruyor, sinirden dişlerini gıcırdatıyordu.
"Ulan," dedi Alper direksiyona vurup, "bir kız için gecenin üçünde Rize yoluna düşeceğim aklıma gelseydi vallaha kendimi zincire vururdum lan!"
"Seviş , ve unutdu benim için lan ne ara buraya geldi konu amına koyayım. "
Seyfo camdan dışarı bakıyordu, gözleri karanlığı delmeye çalışıyordu adeta.
"Sus lan," dedi dişlerinin arasından, "benim Bade orda bir lavuğun yanında oturuyorsa var ya… o bungalovu başlarına yıkarım vallaha."
Alper homurdandı.
"Ulan bir de Naz hanım var işin içinde… o yarma kim lan onun
