Koridorun ortasında bir anda olan olmuş, Çiçek’in gözleri kararmış, kulaklarının içi uğuldamaya başlamış ve bir an önce yere yığılmamak için tutunmaya çalışsa da bedeni onu dinlememişti; tam o sırada oradan geçen genç bir erkek doktor refleksle hamle yapıp kızı yere düşmeden yakalamış, kollarına almış ve hiç vakit kaybetmeden hızlı adımlarla odaya doğru taşımıştı.
Bade ile Naz birkaç adım geriden koşarak gelmişlerdi, kalpleri hızla çarpıyor, içlerini kötü bir his kemiriyordu; odanın kapısı kapanırken hemşireler hızla içeri girip hazırlık yapmaya başlamış, kan alınmış, serum bağlanmış, monitörler kurulmuştu.
Çiçek sedyenin üzerinde baygın yatarken yüzü solgundu, dudakları kurumuştu, Bade ise odanın köşesinde ellerini birbirine kenetlemiş halde ileri geri sallanıyor, dudaklarını kemiriyor,
