Arkamdan gelen sesi tanıdım..
"Elif iyi misin?" diyen Demir hocanın sesiydi.
İyi miydim sahi? Bunun gerçek cevabını kimseye söyleyecek kadar cesaretli değildim. Hatta kendime bile söyleyemezdim..
"İyiyim.. sadece birazcık hava almak istedim"
Demir hoca yanıma gelip benim gibi önce karşıya baktı. Sonra bana dönüp
"Söylemeden edemeyeceğim Elif.. Çok güzel olmuşsun.. Daha doğrusu hep güzeldin ama bugün ayrı bir güzelsin.." iltifatıyla utandım.
"Teşekkür ederim hocam"
"Elif hastanede değiliz.. Hocam kelimesini atıp sadece ismimi kullanırsan çok mutlu olurum"
Bir an göz, göze gelince hemen gözlerim çekip
"Peki ho.. Pardon Demir.. Aslın da Demir abide diyebilirim." dediğimde yüzünü tuhaf bir haldi.
"Elif inadınamı yapıyorsun? Abi ne Allah aşkına? Tamam aramızda yaş farkı var kabul edi
