Umut kötülüklerin en kötüsüdür.. Çünkü işkenceyi uzatır...
Ne kadar da doğruymuş.. Umut ettiğim düzelecek diye beklediğim ne varsa işkence gibi beni tüketiyor. İçten içe çürüyorum gibi hissediyorum. Dışı sağlam, güçlü duran ağaçlar gibiyim. İçimin ne halde olduğunu gören yok. Yada görmek isteyen yok.. Abim ve Defne gideli beş ay oldu. Defne'nin tayini çıktığı için abim burada ki işini bırakıp Defne ile Urfa'ya gitti. Defne'nin hayali köy okulunda öğretmenlik yapmakmış. Abim sırf bunun için Defne ile gitti. Oysa ki istese burada kalabiliyorlardı. Abimin durumu iyi Defne'nin çalışmasına yada köy okuluna gitmesine gerek yoktu. Burada özel okullarda çalışabilirdi. Ama sadece hayali için abim tüm düzenini bozup Defne ile gitti. Onlar gittikten sonra daha kötü oldum.. Bana tek iyi gelen şey min
