Gözlerimi açtığımda pencere kenarından süzülen güneş, yüzümde hafif bir sıcaklık bırakıyordu. Bir an nerede olduğumu hatırlayamadım. Başım hâlâ yastığa yaslıydı, üzerimde ince bir battaniye… Koltuğun kenarında uyuyakalmışım. Göz kapaklarım ağırdı, ama geceye göre daha huzurluydum. İçimde garip bir boşluk vardı, ama bu boşluk artık korkudan değil… Aklıma bir anda en son nerede olduğum gelince hemen doğruldum. Yattığım gibi kalkmışım böyle oluyor sanırım. Sadece başörtüm birazcık kaymış o kadar. Üzerimde battaniye. Hemen kalkıp battaniyeyi katladım.
Allah beni bildiği gibi yapsın.. Nasıl olurda ben bir erkeğin evinde öylece uyuya kaldım. Hiç ses yapmadan çıkıp gitsem ayıp mı olur? Offf adam bana yardım ediyor ama ben bir hırsız gibi sessizce kaçacak mıyım? Resmen ikilemde kaldım. Bir yanım
