Demir yeni varmıştı otele; uçuşun yorgunluğunu atmak, duş almak, birkaç saatliğine de olsa uzanıp dinlenmek niyetindeydi. Valizi yarıya açıktı, ceketi koltuğun arkasına atılmış, gözleri odanın geniş penceresinden şehrin ışıklarına takılıyordu. Tam yatağa çökmek üzereyken cep telefonunun ekranda bir titreme gördü. kırmızı bildirim işaretleri.
İlk bakışta önemsemedi ama sayı hızla arttı; onlarca cevapsız çağrı ikonu, ardı arkası kesilmeyen kısa mesaj baloncukları. Parmakları titreye titreye ekrana dokundu; göndericiler hep tanıdık isimlerdi:
Şoför, Sarp, Ateş…
Hepsi aynı telaş içindeydi.
Mesajları açtıkça satırlar birbirini kovaladı.
“Araba saldırıya uğradı.
“kurtarmaya çalışıyoruz”
Okudukça yüzündeki renk soluyor, göğsünde bir ağırlık beliriyordu. Daha tam diğer mesajları okumadan
