Dün geceki konuşmadan sonra sabah uyanan Ahsen, kocasının yine ortadan kaybolduğunu fark etmişti. Yatak boştu, yastığı soğumuştu. O an bir kez daha anladı ki, Demir’in hayatında onun bilmediği büyük bir boşluk vardı. Gün boyu tek başına malikanede dolanıp durdu, düşünceler kafasını kemirdi. Pencereden dışarı baktığında bahçedeki sessizlik bile üzerine çökmüş gibiydi.
Akşamüstüne doğru Demir, ağır adımlarla geri döndü. Yüzünde ne yorgunluk vardı ne de huzur; sadece alışılmış o soğuk, okunmaz ifade… Üzerindeki koyu renk takım elbiseyle, sanki başka bir dünyadan gelmiş gibiydi.
Ahsen, kocasının ona baktıktan sonra arabaya doğru yöneldiğini görünce içindeki sabırsızlık taşarak diline döküldü. Demir aniden durdu, siyah gözlerini ona dikti.
“Gerçekten sırrımı bilmek istiyor musun?” diye sordu
