Demir, sessiz adımlarla banyoya yöneldi. Vücudu hâlâ Ahsen’in sıcaklığını taşırken, ağır bir yorgunlukla duşun altına girdi. Suyun sesi odanın sessizliğine karıştı, arada bir metalik damlaların çınlamasıyla birlikte zaman ağırlaştı. On dakika sonra, buğudan arınmış bir bedenle, üzerine yeniden kıyafetlerini geçirerek banyodan çıktı.
Ahsen, Demir’in banyodan çıkışını gördüğünde yatakta doğruldu. Hızla oturdu, yüzünde endişeyle karışık bir merak vardı.
“Nereye gidiyorsun?” diye sordu, sesi hafif titrek çıkmıştı.
Demir, gömleğini aceleyle iliklerken bakışlarını kaçırdı.
“Biraz dışarı çıkacağım,” diye yanıtladı, sesi kararlıydı ama içinde sakladığı bir şeyler olduğu belliydi.
Ahsen kaşlarını çattı, dudaklarını sıkıştırarak bakışlarını kocasına dikti.
“Yalan!” dedi keskin bir tonla. İnanm
