CHAPTER 32

1293 Words

Constellation's POV: "Damn, sa wakas gising ka na. You don't know kung gaano ako nag-alala." Nag-aalalang sabi ni Johnson at niyakap ako. Nakaupo na ako ngayon dito sa kama. Medyo masakit pa ang ulo ko dahil parang masyado akong matagal natulog. Gaano kaya ako katagal nakatulog? "Gaano ba ako kahabang nakatulog?" Tanong ko. "A day, baby." Sagot ni Johnson at umupo sa tabi ko. Niyakap ko si Johnson at isinubsob ko sa dibdib niya ang mukha ko. Namiss ko ang isang 'to, ang bango-bango pa rin niya. "Ang sugat mo kumusta na? Magaling ka na ba? Lakad ka nang lakad baka mapaano ka r'yan!" Saway ko sa kaniya. Nginitian lang ako ni Johnson at hinalikan sa labi. Hinalikan ko siya pabalik hanggang sa nagiging mapusok na ang halikan naming dalawa. Namiss niya ako ha, hindi halata. Kumap

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD