Eve tekrar alışma süreci, Zeynep ve diğer işler derken Yiğit Bey ile gönül ilişkimi sağlamlaştırma derdindeydim. Üç dört gün bu şekilde devam etti. Kahvaltı masasında oturmuş herkes kendi halinde hiç konuşmadan yerken dışarıda kopan o çığlık sesi eve yaklaşmaya başladı.
"Mahvedeceğim sizi. Allah belanı versin Yiğit."
Ve sonunda hem ses hem görüntü olarak Aylin karşımızdaydı. Önce bana baktı sonra Yiğit'e döndü.
"4 senedir sadece sen ne dersen onu yaptım."
Yiğit'in canı sıkkındı yüzü gergindi. Ayrılmış mıydı? Bana bahsetmedi. Gözünden akan damlayı hızlıca sildi. Kadın ayrılık haberinden sonra bile çok güzeldi yalnız. Beyaz tek omzu olmayan mini bir elbise ve ayakkabılar, saçlar oldukça doğal dalgalar halinde biraz ağlamış ve şişmiş gözlerini makyajla gizlemeye çalışsa da anlaşılıyordu.
