Aradan geçen günler ve stresi her geçen gür artan Yiğit ile birlikte bir ilişki mi yaşıyorduk yoksa ara sıra birbirine sarılan ve öpüşen insanlar mıydık anlaması zordu. Bir şeyler yapmam gerekti bu ilişkiyş bir sonraki evreye geçirmem gerekirdi. Zeynep’e kahvaltı sonrası terapi yapacakken yine her zamanki geveze tavrı ile.
“Abim seni hiç yemeğe çıkarmıyor mu?”
“Hayır.”
“Aylin ile her hafta yemek yerlerdi hatta Aylin’e sık sık sürpriz yapardı.”
Gözlerimi devirdim. Çokta umurumdaydı. Kıskanmam mı gerekiyor? Buz prens beni çokta svemiyor mu yoksa…
“Zeynep babanın öldüğü gün nasıldı?”
Yüzü değişti. Hep o çok konuşacak değildi. Beklemediği bir soruydu. Gözlerini benden kaçırdı belli tedirgindi.
“Şey ben…”
“Anlat bana…”
Odada kameranın olduğu yöne baktı kalktım kameranın olduğu yerden
