Aria’s POV
Sa pagmulat ng aking mga mata ay wala akong ibang makita kundi ang madilim na kwarto na aking kinaroroonan, bumangon ako at tinungo ang banyo.
Nagsimula na akong maligo ng hindi binubuksan ang ilaw.
Sa loob ng ilang buwan na namalagi ako sa loob ng kwartong ito ay nasanay na ang aking mga mata sa dilim.
Pagkatapos maligo ay hinagilap ko ang aking bestida na nakapatong sa ibabaw ng lababo.
Hinayaan ko lang na nakalugay ang aking basang buhok.
Lumabas ako ng walang sapin sa paa, ilang araw ng masama ang pakiramdam ko kaya wala na akong ginawa kung hindi ang matulog maghapon.
Bumaba ako ng hagdan at tinungo ang kusina.
Patuloy lang ako sa paglalakad ng hindi bumabangga sa mga kagamitan sa aking paligid, sapagkat kabisado ko na ang lahat ng pasikot-sikot dito sa buong kabaha
