yedi
701 Words
Yankı
Sesli mesaj (0:38)
Telefonumda i********: da gezerken üstte çıkan bildirimle kaşlarımı çatıp birkaç saniye Yankı'nın bana ne atmış olabileceğini düşünmüştüm.
Daha fazla düşünmek aptalık olur diye w******p'a girip sesi indirdim ve indiği gibi oynat tuşuna basıp yine nasıl bir boş yaptığını dinlemeye başladım.
Ben bugün ki olayla ilgili bir şey beklerken kulaklarıma dolan şarkı beni bozguna uğramıştı. (multi de var)
"Bak dinledim seni dokunmadım sana
Dokunmadım kalan rüyalara
Zarar ziyan döküldü ortaya
Ölüm kadar rahatmış ayrılık
Ufak tefek birkaç sorun mu var
Geçer geçer zaman şu an yalan
Nedir ki bak silindi hafızam
Hayat kadar yalanmış ayrılık"
Şarkı bittiğin de başa sarıp bir daha dinlemeye başlamıştım. Yankı'nın sesinin güzel olduğuna defalarca şahit olmuştum ama daha önce bana söylediği bir şarkıyı atmamıştı.
Ben onun bu davranışını daha sonra düşünmeye karar verdim. Önce bıkana kadar 38 saniyelik nakaratı dinleyip bıktıktan sonra ona yazıcaktım.
Sesi kulaklarıma dolunca rahatladığımı hissetmiştim. Onun sesi gerçekten de inanılmazdı.
İnsanı sesiyle bile huzura kavuşturan biri neden bana karşı bu kadar sertti bilmiyorum. Kesinlikle bir derdi vardı ama bunu söylememekte ısrar ediyordu.
Şarkıyı bir daha başa sardım ve böyle yorulucağımı anlayıp müzik uygulamasına girip şarkıyı tekrara aldım ve kafamı yastığıma koyup gözlerimi kapattım.
Sözlerde anlam aramalı mıydım? Hiçbir fikrim yok ama sesini bu gece ezberleyeceğimden emindim.
Telefonuma gelen bildirim sesiyle gözlerimi araladım. Gecenin bu saatinde kimdi bu densiz bilmiyorum ama rahatımı bozduğu için telefonumu açıp aklımda o kişiye yapıcağım planı kurdum.
Planım o kişiye görüldü atıp, telefonumu sessize almaktı. Testere'nin senaristi beni görse işkence yöntemlerime hayran kalıp bütün senaryoyu yırtar, istifa eder ve yeniden çekilmesi için yönetmene yalvarırdı.
Yankı: Daha iyi misin?
Kaşlarımı istemsizce çatılmıştı.
Beni mi merak ediyordu? Sanırım fazla roman okuyordum şu sıralar. Yankı kim merak duygusu kim? Kesin Gazel 'Özür dile' diye kafasının etini yemiştir.
Yankı: Görüldü?
Hey, tamam belki mesaj atmanı Gazel istemiş olabilir ama ben ne diyeceğini çok merak ediyordum. Hâlâ uykum vardı ama olsundu... Hem belki bir şarkı daha atardı.
Kulaklığımdan gelen şarkı kaç defa çalmıştı bilmiyorum. Kulaklığımı çıkarsam acaba nasıl bir sessizlik var odamda merak etmiyor da değildim. Ne var ki, kulağımda ki ses bana sessizliği bile vaat ediyordu zaten ve ben ilk defa sessizlikten sıkılmıyordum.
Sıkılmak yerini onun sesiyle alışmaya bırakmıştı.
Yankı: Tamam peki.
Anında çevrimdışı olmasıyla parmaklarım klavyeninin üstünde benden izinsiz gezinmişti.
Okyanus: Bir şey düşünüyordum, gitme.
'Bir şey düşünüyordum' mu? Gerçekten mi Okyanus?! Kızım sen salak mısın neden bunu yazma gereksinimi duydun? Ayrıca 'gitme' ne be!
İç sesim bana bağırırken ben onu sallamayıp kulağımda çalan şarkıya eşlik etmeye başlamıştım. Bu sırada Yankı'nın isminin hemen altında 'Yazıyor...' yazısı belirince yüzümde bir gülümseme oluşmuştu.
Kabul, bugün yaptığı şey adiceydi ama kulağımda ki şarkı bu olayı kısa bir süre sineye çekmemi sağlayabilirdi. Unutmamıştım. Sadece kalbim sesi yüzünden yumuşuyordu o kadar.
Yankı: Şarkıyı beğendin mi?
Bunu beklemiyordum.
Ben kulaklarıma dolan şarkıyı bana yanlışlıkla falan attı sanmıştım. Çünkü attıktan sonra hiçbir şey yazmamıştı ve bende yanlışlıkla bir arkadaşı ya da bir kız arkadaşı yerine bana attı sanmıştım.
Okyanus: Yani şarkı işte, normal.
Az sonra çarpılıcaktım sanırım.
Yankı: Şarkı normal de sen normal değilsin onu ne yapıcağız?
Okyanus: Normal olmamaktan kastın?
Yankı: Bana hakaret etmeye başlamadın?
Okyanus: Senin yüzünden uyandım ve uyandığım gibi adını görünce aklıma bana karşı olan davranışların gelmiyor.
Yankı: İnanıyım mı?
Okyanus: Sen bilirsin.
Okyanus: Onu bunu boş ver de neden saat 2 de benim telefonuma senin telefonundan mesaj geliyor?
Okyanus: Sırf sesini beğenip beğenmediğimi sormak için mi?
Yankı: Aynen, egomu tatmin etmek istedim.
Yankı: Narsistim ya ben.
Okyanus: Dediğim gibi normal. Herkes kadar sıradan bir sesin var.
Yankı: Kaç kere dinledin?
Yankı: Çok merak ediyorum, hiç hissederek dinlemeye çalıştın mı?!
Yankı: Ya da boş versene, gerçekten de ben kime neyi anlatmaya çalışıyorum.
Yankı: İyi geceler.
Okyanus: İyi geceler.
Neden bu kadar çabuk parlamıştı ki? Tamam belki ufak bir yalan söylemiş olabilirim ama o neden bu yalana bu kadar sinirlenmişti?
Duygusuz biri değilim, hiçbir zaman da öyle olduğumu düşünmedim ama ben Yankı'yı bir türlü anlayamıyordum.
Yıllardır her haltı yaptığı kıza karşı neden durup dururken böyle, nasıl desem... 'Garip' davranıyordu? Evet bunu neden yapıyordu?
Yatak da aşağıya kayıp kafamı yastığa yeniden yasladım ve şarkının sesini açıp kulaklığı kulağıma daha çok yerleştirip gözlerimi kapattım.
Hoş bir sesi vardı.
Ya da sesi huzurdu diyebilirim.
Yankı'nın kendisinin huzur bozan biri olduğunu düşünürsek, sesi tavırlarına oldukça zıttı.
- Writer
