Dolunay'ın transtan çıkmasını bekliyordum ama bu beklentim boşuna gibiydi.
Ona hamile olduğumu söylediğim andan beri -ki yaklaşık bir saat önce söylemiştim- sabit bir noktaya sanki onu aldatmışım gibi gözleri dolu dolu bakıyordu.
Ne kadar zaman geçti bilmiyorum, Dolunay'ın baktığı tabloya bakmaya başlamıştım bende. Tabloda ki kırmızı noktaya bakıyordu. Bu tepkisine anlam veremezken hıçkırık sesi doldu kulaklarıma. Gözlerimi tablodan alıp Dolu'ya baktığımda ağlamaya başladığını gördüm.
"Yazıklar olsun sana... Sütümü helal etmiyorum... Allah seni bildiği yapsın... Niye benden önce Gazel'e söyledin? Hayır yani onda olup da bende olmayan neydi?!"
Durup durup söyleniyor ve ağlamaya devam ediyordu. Onun bu haline şaşkınlıkla bakıyordum. Bebeğim olduğuna değilde, ondan önce Gazel'in haber
