Chapter 38

1691 Words

Minsan talaga hindi mo mababatid kung kailan ka muling tutudyuhin ng tadhana. Kung 'san ka pinaka kampante at kung kailan ka pinakamasaya---dun ka niya uumpisahang biruin at paglalaruan. Naroon ang pag-asa pero wala doon ang kasiguraduhan. Parang nagmamaneho ka lang ng isang mabilis na sasakyan, kung saan abot tanaw mo na ang finish line--- masaya! Kasi siguradong sayo na ang premyo! wala ng makakaabot sa'yo dahil ilang kilometro pa ang layo nila mula sayo! pero sa bandang huli malingat ka lang, may maglalagay na ng matutulis na pako sa daan. Madadaya ka. Mabubutas ang gulong. Maiiwan ka. Mauunahan ng iba. At iyong kaisa isang mekanikong inaasahan mo-- mawawala pa. Papanig sa mas magaling ang makina. Mas bago at mas maganda. Sa bandang huli, uuwi kang talunan. Wala ng pera wala pang kara

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD