Nakalipas ang anim na buwan na pananatili ko sa bayan ng Miagao na ganon parin ang estado ng puso ko. Pero kung tatanungin ako kung ano na ang pakiramdam ko ngayon?
Masasabi kong gumaan-gaan na ng bahagya ang bigat na dala-dala ng dibdib ko. Nakakabawas ng emotional baggage ang magandang tanawin at payapang buhay dito sa amin. Kahit nga simple lang 'e, napagkakasya naming maging masaya. May isang maliit na lupa kaming sakahan at mabilis akong nakakuha ng trabaho sa isang maliit na financing company sa kalapit na bayan. Samantalang si Petunia naman ay di na pinagtrabaho ni Dax.
Petunia and Dax are my home, sila ang kasa-kasama ko nang mga panahong sobrang hindi ko na kinakaya ang pagbuhos ng emosyon sa puso ko, hanggang ngayon ay andiyan parin sila para sumuporta. They are my only family
