Heires
1439 Words
Chapter 1
Isang napakagarang Sports car ang naka parada sa harap ng VIEL hotel . isa sa mga sikat na hotel dito sa pilipinas
“Maam sorry po talaga, hindi po basta bastang pinagamit ang red carpet namin maam. Kailangan mona kaming dumaan sa vice president CEO-“ mahabang paliwanag ng isang staff peru pinotol parin niya ito
“I DONT f*****g CARE ABOUT YOUR CEO! Gusto ko nang red carpet PERIOD!” Madiin na sabi nang babae saka isinara ang window ng kanyang sasakyan
Lumapit ang isang manager ng hotel at tinanong ang batler
“Sir gusto talaga niya ng red carpet, ayaw po niyang makinig—“ pinotol na ng manager ang kanyang sinabi dahil nakaka abala narin ito sa mga ibang guest.
“ sige na kunin niyo na” sabi ng manager habang kinakamot ang ulo.
“Peru sir-“ hindi na agad nadugtungan ng batler ang kanyang sasabihin dahil tinitigan lang siya nito kaya wala nalang siyang nagawa kundi sundin ang utos nito
Dali daling linapag ng mga staff ang red carpet at saka nag linya at nilagay ang kanilang dalawang kamay sa kanilang likod.
Maya maya pa binuksan ng driver ang sasakyan ng babae at lumabas doon ang isang babae napakagarang damit saka tinanggal ang kanyang sunglases.
Nilibot niya ang kayang paningin sa hotel at saka nag lakad sa isang red carpet. Yung mga staff naman ay traight lang ang kanilang paningin.
Iba rin ang aura ng babae, parang sopladang aura at nakaka tunaw niyang tingin.
Nang nakapasok na siya ng hotel pumunta agad siya ng recieptionist
“ Good Morning maam Welcome to Viel Hotel, Do you have any reservation maam?” Nakangiting sabi ng receiptionist
“Viel-“ hindi na agad na dugtungan ang sasabihin ng babae dahil nag salita na agad ang receptionist
“Yes ma’am this is Viel Hotel” nakangiting sabi niya
Naiirita naman itong babae kaya nag susuplada ito
“Can you please listen to me first? Im Viel or Clara Viel Flores the HIERS OF THIS HOTEL! okay? supladang sabi nito
Lumaki agad ang mga mata ng dalawang receiptionist kaya dumuko agad sila bilang galang sa isang tagapagmana
Sinalubong naman si Viel ng kanyang tito. Ito na ang namahala simula nong namatay na ang kanyang ama
“ tito” masayang sumbat nito saka niyakap ang kantang tito Miguel
Yumakap naman pabalik ang isang lalaki na tinatawag niyang lolo. Siguro masa fortys yung edad niya
“iha bakit ngayun kapa umuwi? Di ka man lang dumalaw sa lamay ng iyong ama noong nakaraang taon. Bakit? “ nagtakang sabi nito kanyang tito.
“I dont care tito, were not in a good terms!” Walang ganang sumbat nito
Maya maya pa ay nakapansin siya ng isang lalaking tahimik lang at nakinig sa kanila
“And You are?” Strictang tanong ni Viel saka tinaas ang kanyang kilay
Nabigla naman ang lalaki saka tiningnan ang kanyang likod at gilid kung may kasama ba siya
“Ako ba tinanong mo ms Beautiful!” Mapilyong ngiti nito saka kinindatan si Viel
“Ah anyway Viel, this is Dwyny Gonzaga, my assistant” paliwanag ng kanyang tito
“Okay?” Sambat nalang ni Viel saka tumalikod
“How old are you dear? “ Tanong ni Dwyny kay Viel habang naka talikod.
Humarap si Viel kay Dwyny saka sinagot
“19, turning 20 three months from now” sagot nito saka umalis.
Habang palakad ng palakad si Viel hindi parin maiwasang tingnan siya ng mga guest at mga staff ng hotel dahil sa iba nitong awra at sa subra nitong ganda.
“Parang anghel yung beauty niya gandaaa *.*” sabi ng isang lalaki habang sinipsip nito ang kanyang float
“Tsk maputi lang yan” sabi naman ng isang inggitirang babae
“Preeee nasalangit naba ako? Bakit parang may anghel na naglakad”
Yan ang mga kadalasang bulong bulongan ng mga tao sa paligid peru hindi na yun ininda ni Viel dahil sanay na siya.
Habang pa lakad na si Viel sa kanyang room ay naka sabay siya ng isang grupo ng lalaki na naka black suit lahat at napaka formal ang mga ito. Ng nilampasan sila ni Viel ay halos naman mga lalaki at naka tingin sa kanya
‘Wierd’ ang nasa isip ni viel
Viel POV
You read it already right? Im Clara Viel Flores but i dare you to call me Viel. I hate the name of Clara tskk.
Nang papasok na ako ng room ko nilibot ko lahat ng paningin ko sa labas.
Hindi ko parin malilimutang yung sinabi ni dad bago siya namatay
Flashhh backss........
Hindi talaga ako lumayas ang sabi ni dad mag study muna ako broad kaya ayon, I studied culinary at Accountant sa harvard University. One of my dream school. I have so many friends thier. Naka experience narin ako ng party party . At halos kasama ko doon ay lahat ng mga kaibigan ko.
But everything was change when my dad called me that night.
“ Clara, alam kong hindi mo talaga ma iintindihan ang sasabihin ko peru please makinig ka” sabi nito
“Yes? What is it dad?” Confuse kung tanong.
Huwang kang magtitiwala kahit kanino, all you need to do is trust yourself and also your yaya, siya lang ang makakatulong sayo, Clara kung mag twenty kana alang kung maraming mangyayari sayo kaya kahit ano mang mangyari, tanggapin mo lahat. Dahil lahat ng mga nangyayari ay may rason, gustuhin mo man o hindi.” Mahaba nitong linya
“Dad? Youre so wierd, hindi kita maiintindihan—“ hindi kona nadugtungan sasabihin ko dahil mag isang napakalakas na parang nabunggo ang narinig ko sa kabilang linya
“Anak trust no one...... control your anger ,only yourself and believe yourself always.. i... love... you....” nauutal na sabi nito saka na off ang tawag
“Dadd? Daddddd!!!” Sigaw nalang ang nagawa ko
End of flashbacks...
Hanggang ngayun ay sariwa parin sa akin ang mga nangyari. Hindi ako umuwi sa patlod ng aking ama dahil na kokonsensya ako. Wala akong mukha na e harap.
Alam kung maraming traydor sa akong paligid. Nandito lang sila kay uubserbahan ko nalang.
———
Nagising ako dahil sa subrang ingay na katod ang narinig ko sa pintoan.
“WTF! Wala ba silang respeto sa natutulog! Ghaddd!” Tanging sambat ko
“Maam, si VICE CEO nawawala sa kanyang room” nanginginig na sabi ng staff
“What?!” Tanging sambat ko
Palakad na kami ng hallway ng may nagsalita sa speaker.
“ hahaha! Looking for someone thier? Be ready dahil ikaw na ang susunod hahahahaha!!!” Nakakakilabot na sabi nito sa speaker
Kino comfort ako ni dwyny
“Okay kalang? Puntahan niyo ang security system dali!” Sigaw nito sa mga security ng hotel.
Umupo ako sa isang couch at inisip ang kanyang sinabi ‘ako na ang susunod’
What does it mean?
Nadito patin si Dwyny sa unit ko
“ Dwyny im fine, dont worry. Umuwi na muna ako sa bahay. “ sabi ko sa kanya
Walang silang ni anong footage na nadiskubre. Kahit cctv burado lahat at yung nagsasalita at recorded lamang.
—-
“Manang?” Tanong ko sa yaya ko
“Oh iha? Naka uwi kana pala? Hindi mo man lang ako dinalaw dito. Alam mo namang ako lang mag isa dito eh. At si guard.” Sabi nito sa akon.
“Sorry manang, marami lang akong mga bagay na gustong linawan.” Sagot ko sa kanya
“Kumain kana ba? Hali kana sabay na tayong kumain” aya niya sa akin
Habang kumakain kami ay di siya mapakali
“Manang alam kung may sasabihin ka. Ano yun?” Tanong ko sa kanya
“Kilala mona talaga ako ha, iha anak alam kung nalaki kana. Kaya muna sarili mo. Peru kasi marami akong mga responsibilidad sa amin-“ pinutol kona siya agad
“Spill it manang” seryosong sabi ko sa kanya
“Kailangan ko nang umuwi sa amin, “ sagot niyang napaka seryoso.
“Peru manang bakit kailangan mo pa umuwi sa inyu? Hindi namn nakakapagod ang trabaho-“
“Iha hindi ako nag rereklamo sa trabaho. Kailngan ako ni alpha-“ hindi na niya tinapos ang sasabihin niya
“Anong alpha?” Curios kung tanong.
“Ah wala yun iha—“
“Sasama ako manang” sabi ko sa kanya. Total sabi ni dad mag tiwala ako sa yaya ko at isa pa may nag banta narin ng buhay ko
“Ano? Magiging yaya din ako dun iha. Hindi kita maaalagaan at isa pa. Napakalayung bukid yun-“
“Manang sasama ako. Period” seryosong sabi ko saka pumunta sa kwarto
------
- Writer
