เหนือราชันคือเมีย

ep2 เมียโกรธ

"จะไม่กลับจริงๆหรอคะ หรือว่าอยากจะอยู่ที่นี่มากกว่าอยู่ที่บ้าน!" กึก! เสียงเมื่อกี้ทำไมมันคุ้นๆว่ะ เหมือนเสียงคนที่บ้านเลย เขาจึงตัดสินใจหันไปมองแต่พอหันไปมองเท่านั้นแหละชัดเลย ตัวจริงเสียงจริง เล่นมาตามถึงที่เลยหรอ มันน่าอับอายชิบหาย

"ตอบเฟียมาค่ะ เลือกเอาว่าจะกลับดีๆด้วยกันตอนนี้ หรือจะกลับไปตอนที่เฟียไม่อยู่ทีคฤหาสน์แล้ว"

หื ทำเป็นขู่คิดหรอว่าคนอย่างเขาจะกลัว จิ๊!

ทำไมจะออกไปอยู่ที่อื่นว่างั้น! " เขาพูดไปอย่างนั้นทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเธอไม่มีทางไปแน่นอนก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งไม่เห็นจะไปสักที เขาแค่อยากมีเวลาส่วนตัวบ้างทำไมถึงไม่เข้าใจกันเลยเขาพูดไปอย่างนั้นและแค่จะแสดงให้เพื่อนเห็นว่าเขาไม่ได้กลัวเมีย

แต่หารู้ไม่ว่าสิ่งที่คิดนั้นมันผิดและตรงกันข้ามอย่างมาก

"เปล่าค่ะ! ที่บอกว่าจะไปตอนเฟียไม่อยู่เพราะเฟียจะไม่อยู่ส่งเฮียตางหากและคนที่จะต้องไสหัวออกไปคือเฮีย! ไม่ใช่เฟีย" ขึ้นเลย มันขึ้นเลย!!.

หยามหน้ากันชัดๆ

"เดี๋ยว!โซเฟีย" ราชันคว้าหมับเข้าที่แขนของคนตัวเล็กไว้แน่น

"กล้าดียังไงมาไล่เฮียหะ!! โซเฟีย!"เสียงตวาดดังลั่น จนโซเฟียเองก็ตกใจยื่นมองเขาน้ำตาคลอ

ราชันพอตั้งสติได้ก็มีสีหน้าอ่อนลง เขาลืมไปว่าเธอเป็นคนขวัญอ่อน ขี้ตกใจ จึงพูดกับเธอเสียงอ่อนลง "โซเฟียคือเฮียแค่ "

"งั้นก็ไม่ต้องไปไหนคะเฟียจะไปเอง" พูดจบแล้วก็เดินออกไปทั้งน้ำตา

จนเพื่อนๆทั้งสามคนอดไม่ได้ที่จะตำหนิเพื่อนของตนเอง

"มึงขึ้นเสียงใส่น้องทำไมวะ! เห็นไหมว่าน้องตกใจแค่ไหน'' จัสตินพูดขึ้น พร้อมกัยสิงหาที่พูดเสีมอีกคน "ใช่ มึงรีบไปขอโทษน้องเดี๋ยวนี้"

"ไม่! รอดูเถอะไม่ถึง 2นาทีเดี๋ยวก็กลับมา" เพื่อนๆทั้งสามคนส่ายหน้า

"มึงแน่ใจหรือว่าน้องเขาจะกลับมา แล้วถ้าไม่มาล่ะ" สิงหาเอ่ยถาม เขาเองก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่ว่าโซเฟียจะกลับมาจริงๆ เธออาจหมดความอดทนแล้วก็ได้เพราะที่ผ่านมาเธอไล่ตามเขาตลอดเวลาที่เขาออกมาข้างนอกจนทำให้เขาไม่มีเวลาส่วนตัว นอกจากเวลาไปทำงานเท่านั้น

"กู...." ราชันมีสีหน้าไม่มั่นใจนักเมื่อมองไปยังประตูทางออก แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะมีคนข้างนอกเปิดเข้ามา หรือว่าจะไปจริงๆ...

"ไอ้เชี้ยยย กูว่าครั้งนี้ไม่มาแล้วว่ะมึงรีบออกไปตามเหอะ" เมื่อเพื่อนพูดจบเขาก็วิ่งออกไปทันที บอดี้การ์ดทั้งสองวิ่งตามหลังเขาเหมือนกัน แต่ก็ไม่ทันซะแล้ว เพราะคนตัวเล็กขับรถออกไปตั้งนานแล้ว

"พากูกลับบ้าน!! ขับให้เร็วๆเลยอีธาน ส่วนนาย อีวานรีบโทรสั่งคนที่คฤหาสน์ถ้าเห็นนายหญิงกลับไปจับตาดูให้ดีอย่าให้เธอออกไปข้างนอกอีก" เขาสั่งมือขวาและมือช้ายคนสนิททั้งสองคนพยักหน้ารับคำสั่ง

"ครับ//ครับนาย"

คฤหาสน์ อัลเลน

ตืก ตึก ตึก

"นายหญิงอยู่ไหน!" มาถึงก็ถามถึงคนตัวเล็กทันที ทุกคนในคฤหาสน์แห่งนี้ไม่กล้ามองหน้าเจ้านายหนุ่มมีเพียงพ่อบ้านที่เป็นคนเอ่ยตอบ

"คือนายหญิงอยู่บนห้องครับนายท่านเอ่อแล้วก็กำชับว่า ถ้านายท่านมาห้ามให้ขึ้นไปหาเธอเด็ดขาด" เอลพ่อบ้านใจกล้า แต่วันนี้กลับเสียงสั่นนิดๆ เมื่อมองดูหน้าของคนตรงหน้าแล้วช่างน่ากลัวเหลือเกินสงสัยครั้งนี้จะทะเลาะกันอย่างหนักแน่ๆ

"กล้ามากนะโซเฟีย" พูดจบราชันก็เดินขื้นไปชั้นสองคฤหาสน์ทันที

ก๊อก !ก๊อก ก๊อก!

"โซเฟียออกมาคุยกับเฮียก่อนโซเฟีย!" เขาเคาะประตูอยู่นานแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าคนตัวเล็กจะมาเปิดเลย เขาถอนหายใจหนักๆ ซ้ำๆซากๆอยู่อย่างนั่น

แกร๊ก!! ในที่สุดคนข้างในก็ยอมเปิดประตูสักที

"โซเฟียเราต้องคุยกันเรื่องของวันนี้" พอเข้าไปในห้องได้เขาก็เริ่มพูดกับคนตัวเล็กทันทีแต่เธอก็ทำเป็นไม่ได้ยิน แถมยังเดินชนไล่เขาออกไปด้วย กล้ามาก

...