ep3 ง้อ

892 Words
"โซเฟีย! อย่าทำให้เฮีย โมโหนะ!!" และก็ไม่สนใจมองเหมือนเคยเธอเดินออกไปหน้าตาเฉยเลยด้วย จิ๊! "ได้คิดว่าจะง้อเหรอ!" ราชันตะโกนตามหลังเธอ 30นาทีต่อมา "เมื่อกี้คุณบอกว่ายังไงนะพ่อบ้านเอล!พูดอีกทีซิ" ราชันถามพ่อบ้านเอลอีกครั้งเพราะหลังจากโซเฟียเดินลงมาและก็ไม่เห็นชื้นไปก็เลยลงมาดูข้างล่างแต่ไม่เจอ "เอ่อ นายหญิงเธอออกไปแล้วครับ!บอกไว้ว่าถ้านายท่านถามก็ให้บอกว่า..จะไปอยู่ที่ที่ดีกว่านี้ครับ" พ่อบ้านเอลพูดจบราชันก็ควันออกหูทันที ที่ที่ดีกว่านี้อย่างนั้นหรอ หื!!ตลก "อีวาน!มานี่สิ" ราชันเรียกอีวานก็รีบวิ่งเข้ามาทันควันเพราะในสถานการณ์นี้เขารู้อยู่แล้วว่าต้องเตียมพร้อม "ครับนาย" "พาคนของเราออกไปตามหานายหญิงซะ!เจอที่ไหนรีบติดต่อมาหากูแล้วกูจะเป็นคนไปรับเอง" ราชันออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด "ครับ! แล้วทำไมไม่ให้ผมพามาเลยล่ะครับนายจะได้ไม่เสียเวลา" อีวานยังคงถามต่อ "ก็เพราะนายรู้สึกผิดและอยากไถ่โทษที่ทำให้นายหญิงโกรธทังผิดสัญญานะสิมึงก็ถามได้" อีธานตอบแทนทำให้ราชันใช่สายตาเกรี้ยวกราดหันไปมองทั้งสองคน ดีจริงๆลูกน้องเขาเนี่ย "จะไปเดี๋ยวนี้หรืออยากเปลี่ยนงาน!ตอบ" ราชันถามขื้นทำให้อีวานรีบวิ่งออกไปจากตรงนั่นทันที "อย่าให้เจอนะโซเฟียจะทำโทษไม่ให้ออกไปไหนได้อีกเลยค่อยดู" ราชันบ่นพึมพำกับตัวเอง อีธานทำเพียงยืนยิ้มด้วยความขบขันถ้านายหญิงกลับมาจริงๆนายก็คงไม่กล้าทำ ไม่นานนักอีวานก็โทรเข้ามารายงานว่าเจอตัวโซเฟียแล้วราชันจึงรีบออกไปทันที เจอที่ไหนไม่เจอเจอที่วัด เขาเข้าใจแล้วว่าที่นี่คือทีที่ดีกว่าที่เธอบอก 20นาทีต่อมา "เฮียยอมโซเฟียแล้วไม่โกรธนะคนดี" คำพูดแค่นี้คนที่ง่อนก็อยู่แอบอมยิ้มเบาๆ เธอต้องทำให้เขารู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร "ก็...คิดดูก่อนนะคะต้องรอดูพฤติกรรมของเฮียอีกทีแล้วกัน" พูดจบเธอก็นั่งทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยเพราะหลังจากไปรับเธอที่วัดก็พามาร้านอาหารเจ้าโปรดของเธอ คนตัวโตถอนหายใจอีกครั้งทำได้เพียงต้องสงบสติอารมณ์ เพราะอย่างไรก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่ดียอมได้ก็ยอมๆไป เขานึกอะไรบางอย่างออกจึงยื่นข้อเสนอให้เธอนั่นทำให้เธอยอมตกลงทันที "พรุ่งนี้ที่บริษัทจะมีงานเปิดตัวสาขาใหม่อยากไปหรือเปล่าครับหืม" พูดพร้อมกลับทำทีไปหย่อนสะโพกนั่งเก้าอี้ใกล้ๆเธอ "อือ..ไปค่ะ "เธอตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิดมากเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่ายังไงเขาก็ต้องชวนเธอไปด้วยในฐานะภรรยาถึงแม้ว่าเธอกับเขาจะไม่ได้แต่งงานกันอย่างเปิดเผยแต่ก็ได้จดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นถ้าเธอไปอยู่ด้วยชะนีหน้าไหนก็อย่าหวังว่าจะได้แอ้มสามีเธอ "งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเช้าเฮียจะให้คนนำชุดที่เฮียเลือกไว้มาให้แล้วก็ช่างแต่งหน้ามาแต่งตัวให้โซเฟียที่บ้านเลยดีไหม" เธอพยักหน้างึกๆทั้งๆที่อาหารยังคงเต็มปาก แก้มขาวๆดูน่าฟัดด เคี้ยวข้าวตุ๋ยๆๆ จนแก้มป่อง ทำให้คนที่นั่งจ้องอยู่ต้องอมยิ้มเบาๆ ..... "กูคิดว่าวันนี้จะมีสึกใหญ่ซะอีก เกือบไปแล้วพวกเรา " อีธานและอีวาน ยื่นพูดคุยกันอยู่ห่างๆเมื่อเห็นว่าวันนี้เจ้านายสงบสติอารมณ์แล้วเพราะปกติถ้าของขึ้น(หมายถึงอารมณ์)จะไม่มีอะไรมาหยุดยั้งได้นอกจากต้องมีคนตายเท่านั้น "เพราะมีนายหญิง ทุกอย่างเลยดูลงตัวไปหมด" อีวานว่าแล้วก็กอดคอน้องชายแล้วพากันเดินออกไปจากห้องอาหาร "ป้อนเฮียหน่อยครับ อ่า" "โซเฟียครับ!เฮียขอโทษนะต่อไปเฮียจะไม่ออกไปไหนโดยไม่รายงานโซเฟียอีกแล้ว" "ถ้าเฮียทำอีกล่ะจะให้เฟียทำยังไง" "ไม่แน่นอนครับสัญญาถ้าเฮียทำอีกขอให้..."เขาไม่ทันจะพูดจบคนตัวเล็กก็ยกมือมาปิดปากของเขาไม่ทันที "อย่าพูดคำนั้นออกมาค่ะ มันไม่ดีรู้ไหม" เขาจ้องมองหน้าเธออย่างหลงไหลเขาแอบรักคนตรงหน้ามาตั้งนาน แต่ก็ไม่เคยแสดงออก จนวันนั้น.... วันที่พ่อและแม่ของเธอ มาหาเขาที่บริษัทก่อนที่พวกท่านจะกลับไปแล้วประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ พวกเขาบอกว่าจะยกลูกสาวให้เพราะพ่อของเขาและพ่อของเธอนั้นได้หมั่นหมายทั้งคู่ไว้แล้วก่อนที่พ่อของเขาจะเสีย เขาจึงกลายมาเป็นผู้นำตระกูลอย่างสมบูรณ์ และก็ยอมหมั่นหมายกับคนตัวเล็กตรงหน้าอย่างเต็มใจไม่ได้ถูกบังคับอย่างที่เธอเข้าใจตั้งแต่แรก
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD