"โซเฟีย! อย่าทำให้เฮีย โมโหนะ!!" และก็ไม่สนใจมองเหมือนเคยเธอเดินออกไปหน้าตาเฉยเลยด้วย จิ๊!
"ได้คิดว่าจะง้อเหรอ!" ราชันตะโกนตามหลังเธอ
30นาทีต่อมา
"เมื่อกี้คุณบอกว่ายังไงนะพ่อบ้านเอล!พูดอีกทีซิ" ราชันถามพ่อบ้านเอลอีกครั้งเพราะหลังจากโซเฟียเดินลงมาและก็ไม่เห็นชื้นไปก็เลยลงมาดูข้างล่างแต่ไม่เจอ
"เอ่อ นายหญิงเธอออกไปแล้วครับ!บอกไว้ว่าถ้านายท่านถามก็ให้บอกว่า..จะไปอยู่ที่ที่ดีกว่านี้ครับ" พ่อบ้านเอลพูดจบราชันก็ควันออกหูทันที
ที่ที่ดีกว่านี้อย่างนั้นหรอ หื!!ตลก
"อีวาน!มานี่สิ" ราชันเรียกอีวานก็รีบวิ่งเข้ามาทันควันเพราะในสถานการณ์นี้เขารู้อยู่แล้วว่าต้องเตียมพร้อม
"ครับนาย"
"พาคนของเราออกไปตามหานายหญิงซะ!เจอที่ไหนรีบติดต่อมาหากูแล้วกูจะเป็นคนไปรับเอง" ราชันออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด
"ครับ! แล้วทำไมไม่ให้ผมพามาเลยล่ะครับนายจะได้ไม่เสียเวลา" อีวานยังคงถามต่อ
"ก็เพราะนายรู้สึกผิดและอยากไถ่โทษที่ทำให้นายหญิงโกรธทังผิดสัญญานะสิมึงก็ถามได้" อีธานตอบแทนทำให้ราชันใช่สายตาเกรี้ยวกราดหันไปมองทั้งสองคน
ดีจริงๆลูกน้องเขาเนี่ย
"จะไปเดี๋ยวนี้หรืออยากเปลี่ยนงาน!ตอบ" ราชันถามขื้นทำให้อีวานรีบวิ่งออกไปจากตรงนั่นทันที
"อย่าให้เจอนะโซเฟียจะทำโทษไม่ให้ออกไปไหนได้อีกเลยค่อยดู" ราชันบ่นพึมพำกับตัวเอง อีธานทำเพียงยืนยิ้มด้วยความขบขันถ้านายหญิงกลับมาจริงๆนายก็คงไม่กล้าทำ
ไม่นานนักอีวานก็โทรเข้ามารายงานว่าเจอตัวโซเฟียแล้วราชันจึงรีบออกไปทันที
เจอที่ไหนไม่เจอเจอที่วัด เขาเข้าใจแล้วว่าที่นี่คือทีที่ดีกว่าที่เธอบอก
20นาทีต่อมา
"เฮียยอมโซเฟียแล้วไม่โกรธนะคนดี"
คำพูดแค่นี้คนที่ง่อนก็อยู่แอบอมยิ้มเบาๆ เธอต้องทำให้เขารู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร
"ก็...คิดดูก่อนนะคะต้องรอดูพฤติกรรมของเฮียอีกทีแล้วกัน" พูดจบเธอก็นั่งทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยเพราะหลังจากไปรับเธอที่วัดก็พามาร้านอาหารเจ้าโปรดของเธอ คนตัวโตถอนหายใจอีกครั้งทำได้เพียงต้องสงบสติอารมณ์ เพราะอย่างไรก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่ดียอมได้ก็ยอมๆไป
เขานึกอะไรบางอย่างออกจึงยื่นข้อเสนอให้เธอนั่นทำให้เธอยอมตกลงทันที
"พรุ่งนี้ที่บริษัทจะมีงานเปิดตัวสาขาใหม่อยากไปหรือเปล่าครับหืม" พูดพร้อมกลับทำทีไปหย่อนสะโพกนั่งเก้าอี้ใกล้ๆเธอ
"อือ..ไปค่ะ "เธอตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิดมากเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่ายังไงเขาก็ต้องชวนเธอไปด้วยในฐานะภรรยาถึงแม้ว่าเธอกับเขาจะไม่ได้แต่งงานกันอย่างเปิดเผยแต่ก็ได้จดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้ว เพราะฉะนั้นถ้าเธอไปอยู่ด้วยชะนีหน้าไหนก็อย่าหวังว่าจะได้แอ้มสามีเธอ
"งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเช้าเฮียจะให้คนนำชุดที่เฮียเลือกไว้มาให้แล้วก็ช่างแต่งหน้ามาแต่งตัวให้โซเฟียที่บ้านเลยดีไหม" เธอพยักหน้างึกๆทั้งๆที่อาหารยังคงเต็มปาก แก้มขาวๆดูน่าฟัดด เคี้ยวข้าวตุ๋ยๆๆ จนแก้มป่อง ทำให้คนที่นั่งจ้องอยู่ต้องอมยิ้มเบาๆ
.....
"กูคิดว่าวันนี้จะมีสึกใหญ่ซะอีก เกือบไปแล้วพวกเรา " อีธานและอีวาน ยื่นพูดคุยกันอยู่ห่างๆเมื่อเห็นว่าวันนี้เจ้านายสงบสติอารมณ์แล้วเพราะปกติถ้าของขึ้น(หมายถึงอารมณ์)จะไม่มีอะไรมาหยุดยั้งได้นอกจากต้องมีคนตายเท่านั้น
"เพราะมีนายหญิง ทุกอย่างเลยดูลงตัวไปหมด" อีวานว่าแล้วก็กอดคอน้องชายแล้วพากันเดินออกไปจากห้องอาหาร
"ป้อนเฮียหน่อยครับ อ่า"
"โซเฟียครับ!เฮียขอโทษนะต่อไปเฮียจะไม่ออกไปไหนโดยไม่รายงานโซเฟียอีกแล้ว"
"ถ้าเฮียทำอีกล่ะจะให้เฟียทำยังไง"
"ไม่แน่นอนครับสัญญาถ้าเฮียทำอีกขอให้..."เขาไม่ทันจะพูดจบคนตัวเล็กก็ยกมือมาปิดปากของเขาไม่ทันที
"อย่าพูดคำนั้นออกมาค่ะ มันไม่ดีรู้ไหม"
เขาจ้องมองหน้าเธออย่างหลงไหลเขาแอบรักคนตรงหน้ามาตั้งนาน แต่ก็ไม่เคยแสดงออก จนวันนั้น....
วันที่พ่อและแม่ของเธอ มาหาเขาที่บริษัทก่อนที่พวกท่านจะกลับไปแล้วประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ พวกเขาบอกว่าจะยกลูกสาวให้เพราะพ่อของเขาและพ่อของเธอนั้นได้หมั่นหมายทั้งคู่ไว้แล้วก่อนที่พ่อของเขาจะเสีย เขาจึงกลายมาเป็นผู้นำตระกูลอย่างสมบูรณ์ และก็ยอมหมั่นหมายกับคนตัวเล็กตรงหน้าอย่างเต็มใจไม่ได้ถูกบังคับอย่างที่เธอเข้าใจตั้งแต่แรก