ซ่อนลับจดหมายรัก

เหล่าพี่ชายของนาง

“ท่านพี่ภรรยาเช่นนั้นข้าขอให้ท่านช่วยชี้แนะด้วย”

เสิ่นซีห่าวโมโหขึ้นมาทันทีเขาไม่ชอบใจเรื่องที่หลี่เซวียนเรียกเขาว่าพี่ภรรยา จึงพุ่งหอกเข้าหาเขาด้วยความเร็ว ทั้งสองต่อสู้กันยังไม่ถึงหนึ่งเค่อเสิ่นซีห่าวก็เริ่มเพลี่ยงพล้ำเสิ่นซีซวนที่เห็นเช่นนั้น ก็รีบเข้ามาช่วยแฝดของตน หลี่เซวียนเลิกคิ้วมองเหล่าพี่ภรรยาที่อายุน้อยกว่าตน คิดจะรุมเขาหรือเจ้าเด็กน้อยมันยังเร็วไปสิบปี สู้กันไม่นานเสิ่นซีห่าวกับเสิ่นซีซวนก็พ่ายแพ้ให้กับหลี่เซวียน

“ขอบคุณพี่ภรรยาที่ชี้แนะ”

หลี่เซวียนทำท่ายกมือคารวะ ทั้งสองคนที่ล้มกลิ้งคลุกดินจนชุดเปื้อนไปทั้งตัวทำท่าทางฮึดฮัดไม่คิดยอมแพ้ เสิ่นอี้เฉิงเดินถือกระบี่เข้ามาหาหลี่เซวียน

“น้องเขย เช่นนั้นข้าก็ขอคำชี้แนะจากเจ้าด้วยคงไม่ว่าอะไรนะ”

หลี่เซวียนรับกระบี่มาจากเขา

“โปรดชี้แนะ”

หลี่เซวียนชักระบี่ออกจากฝัก เขาเป็นคนเริ่มก่อนจากนั้นการต่อสู้ของทั้งสองก็เริ่มขึ้น ดูเหมือนเสิ่นอี้เฉิงจะมีฝีมือดีกว่าสองคนนั้น แต่มันก็ยังเร็วไปที่จะมาสู้กับเขาหลี่เซวียนคิด ผ่านไปไม่นานกระบี่ของเสิ่นอี้เฉิงก็หลุดออกจากมือ เขาพ่ายแพ้เป็นคนที่สาม

“ขอบคุณที่ชี้แนะ”

หลี่เซวียนยกมือทำท่าคารวะเสิ่นอี้เฉิงแต่ก่อนที่ เสิ่นเจี้ยนหมิงพี่คนโตกับเสิ่นเจี้ยนชิงพี่คนรองจะได้ประลองกับหลี่เซวียน บ่าวรับใช้ของ มหาเสนาบดีเสิ่นก็เข้ามารายงานว่า พ่อตาของเขาให้มาเชิญเขาไปพบที่ห้องหนังสือ การประลองกับห้าพี่น้องจึงต้องยุติลง

“น่าเสียดายการประลองคงต้องหยุดเพียงเท่านี้เอาไว้คราวหน้าข้าค่อยมาเล่นกับพวกท่านใหม่ พี่ภรรยาทั้งห้าข้าต้องขอตัวก่อน”

หลี่เซวียนทำท่าคารวะพวกเขาแล้วเดินตามบ่าวรับใช้ชายคนนั้นไป

“เจ้าบ้านั่นพอมีฝีมืออยู่บ้าง น่าเสียดายที่พี่ใหญ่กับพี่รองยังไม่ได้ประมือกับเขา ไม่อย่างนั้นไม่รู้ใครจะแพ้ใครจะชนะ”

เสิ่นซีห่าวพูดขึ้น เสิ่นเจี้ยนหมิงมองพวกเขาทั้งสี่

“ไปเถอะป่านนี้เจ้าซาลาเปาน้อยจะถูกท่านแม่รังแกอะไรบ้าง นางยิ่งขี้กลัวอยู่”

ถ้าหากว่าเสิ่นเยว่มาได้ยินเข้านางจะต้องยกยิ้มมุมปากเป็นแน่ พี่ใหญ่ท่านประเมินข้าต่ำไปแล้ว บุรุษทั้งห้ารีบรุดมาที่เรือนของน้องสาว เพราะกลัวว่ามารดาผู้เข้มงวดจะทำให้เจ้าซาลาเปาน้อยต้องลำบากใจ

เมื่อทั้งห้าคนมาถึงที่เรือนของเสิ่นเยว่กลับพบว่านางกำลังนั่งดื่มชาอยู่กับหลี่เซวียนในศาลาใต้ต้นหอมหมื่นลี้ต้นใหญ่หน้าลานเรือนของนาง

“ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ไม่ใช่ว่าท่านพ่อให้บ่าวมาตามเจ้าไปพบที่ห้องหนังสือหรอกหรือ”

เสิ่นซีซวนโพลงขึ้นหลังจากเห็นน้องเขยตัวแสบที่เขาไม่ชอบขี้หน้านั่งสบายใจเฉิบไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ที่เรือของน้องสาวคนเล็กของเขา

“พี่สาม พี่สี่ พี่ห้า พวกท่านไปคลุกฝุ่นที่ไหนมา ถึงได้มอมแมมเช่นนี้”

เสิ่นเยว่ทักพี่ชายทั้งสามก่อนที่หลี่เซวียนจะตอบคำถามของพวกเขา “อ่อ....พวกเราแค่ประลองฝีมือกันที่สนามฝึกนิดหน่อยเท่านั้น”

เสิ่นเยว่พยักหน้าเข้าใจ

“แล้วพวกท่านมาทำอะไรที่เรือนข้าหรือ”

ทั้งห้าคนอึกอัก

“เราแค่มาดูว่าน้องเล็กสบายดีหรือไม่หลังจากที่ไม่ได้พบกันนาน”

เสิ่นเยว่อยากยกมือขึ้นกุมหน้าผาก พี่ชายข้าพึ่งออกจากบ้านไปสามวันเองนะนานที่ใดกัน

การกลับบ้านเดิมของเสิ่นเยว่ผ่านไปด้วยดีทุกคนไม่มีใครสงสัยการแสดงละครของนางกับหลี่เซวียนสักนิด ท่านพ่อท่านแม่รวมทั้งพี่ชายทั้งห้าของเสิ่นเยว่เดินมาส่งนางขึ้นรถม้าที่หน้าจวน

“พวกท่านเข้าไปเถอะไม่ต้องส่งแล้ว คราวหน้าข้าจะกลับมาเยี่ยมพวกท่านใหม่”

เสิ่นเยว่บอกครอบครัวของนาง

“จะกลับมาบ่อยๆ ได้อย่างไรเจ้าเป็นสตรีที่ออกเรือนไปแล้วต้องอยู่ดูแลสามีของเจ้าถึงจะถูก”

ฮูหยินเสิ่นเป็นคนพูดขึ้นมาก่อน ทำให้พี่ชายทั้งห้าของเสิ่นเยว่ต่างไม่พอใจทำเสียงฮึดฮัด

“ทำไมน้องเล็กจะต้องไปดูแลเขาด้วย เขาเป็นบุรุษโตเต็มวัยแข็งแรงขนาดนั้นเขาดูแลตัวเองไม่ได้หรือ”

เสิ่นซีห่าวพี่ห้าของเสิ่นเยว่บ่นขึ้นมาเบาๆ ฮูหยินเสิ่นที่ได้ยินเอื้อมมือจะไปตีแขนเขา เสิ่นซีห่าวรีบวิ่งไปหลบข้างหลังเสิ่นซีซวนคู่แฝดของตน

“พวกเจ้าไปเถอะเดินทางดีๆ คราวหน้าค่อยแวะมาเยี่ยมพ่อกับแม่ใหม่”

เป็นมหาเสนาบดีเสิ่นที่เอ่ยขึ้นขัดจังหวะการรบของสองแม่ลูก หลี่เซวียนพยุงเสิ่นเยว่ขึ้นรถม้า จากนั้นเขาก็กำหมัดคารวะครอบครัวตระกูลเสิ่นแล้วขึ้นรถม้าตามเสิ่นเยว่ไป

เมื่อรถม้าหยุดลงที่หน้าจวนสกุลหลี่บ่าวรับใช้ได้แจ้งให้ทั้งสองคนทราบว่ามาถึงแล้ว เสิ่นเยว่ไม่พูดกับหลี่เซวียนสักคำนางไม่รอให้เขาพยุงนางลงจากรถม้า นางรีบกระโดดลงมาด้วยตนเองเหล่าสาวใช้ที่ตามนางกลับบ้านเดิมถึงกับตกใจ

หลี่เซวียนที่เห็นเสิ่นเยว่เป็นแบบนั้นก็รู้สึกโมโหขึ้นมาบ้างเหมือนกัน เขาไม่รู้ว่านางกำลังโกรธเขาเรื่องอะไร ทำไมนางถึงได้ทำท่าทีปั้นปึ่งเช่นนี้ ตั้งแต่เมื่อวานแล้วนางไม่ยอมพูดกับเขาสักคำ ไม่สิมันเป็นแบบนี้ตั้งแต่ที่นางไม่ไปส่งข้าวให้เขาที่ค่ายทหารแล้ว หลี่เซวียนรีบเดินตามนางไปเพื่อที่จะคุยกับนางให้รู้เรื่อง

ความจริงที่เสิ่นเยว่รีบลงจากรถม้าเพราะนางต้องการที่จะไปหาชิงจู๋ถามเรื่องเจ้าลู่ลู่ว่าได้นำจดหมายจากสหายของนางมาส่งให้หรือไม่ แต่หลี่เซวียนเข้าใจว่านางกำลังโกรธเขา