อาคีรายืนสูบบุหรี่อยู่ตรงระเบียง เขายืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่ตีสี่จวบจนตอนนี้เป็นเวลาหกโมง เนื่องจากแปลกที่นอนไม่หลับ ต่างกับร่างบางที่หลับสนิทผลของการอ่อนเพลียนอนไม่หลับมาหลายคืน อีกอย่างตอนนอนเขาเป็นคนพาเข้านอน การได้นอนข้างเขากลิ่นที่คุ้นเคยรวมถึงห้องนอนของตัวเองช่วยให้หลับสบายมากขึ้น
ร่างสูงยืนอยู่ตรงนั้นจนกระทั่งเช้า ถึงจะเข้ามาอาบน้ำและสวมใส่ชุดเดิม พอดีเธอตื่นมาเห็นจึงส่งหยิบจางๆไปให้
“ตื่นเช้าหรือว่ายังไม่ได้นอนคะเนี่ย”
ร่างบางบนเตียงเอียงคอถาม เธอกำลังเก็บผ้าห่ม พับอย่างเป็นระเบียบ
ทำทุกอย่างด้วยความชำนาญ ดูสบายใจกว่าตอนอยู่กับเขาเป็นไหนๆ เขาไม่ตอบแต่เดินเข้าไปซ้อนหลังแล้วโอบกอดเธอ
“มีเรียนเช้าเหรอครับ?”
“ใช่ค่ะ” คนตัวเล็กพยักหน้า น้ำเสียงยังคงแหบพร่า “วันนี้เรียนแค่ครึ่งวัน ช่วงบ่ายก็กลับแล้วค่ะ คุณ..เอ้ย พี่ละคะ? ไม่ทำงานเหรอ”
ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้ม แขนแกร่งเกือบชะงัก ดีที่เธอ
