Wilted Flower

Chapter 11

Walang pinagbago ang lugar. Nakaayos parin ang lahat katulad ng dati mula nang huli ko itong nakita. Mas maliit ito 'di gaya ng mansyon nila Michael. Walang ano-ano'y pinasok ko ang impyernong iyon.

Narinig ko ang mga tawanan sa hardin sa likod kaya dire-diretso akong pinasok iyon. Naabutan ko ang nagtatawanang sila mommy, ang anak ko, kasama ang kapatid kong si Diana at ang hinayupak na si Nio. Mabigat kong nilakad sila hindi pinapansin ang katuwaan ng lahat at agad na hinagupit ng kamay ang mukha ni Nio.

"Hayop ka!" Natigil ang lahat sa kasiyahan.

"Ate Celine?" Tanong ni Diana. Nanlilisik ko naman siyang tinignan bago tignan ng malalim si mommy.

"Celine.." bulong ni Nio. Kaya sinampal ko itong muli. Pumasok si Michael nahuli siya dahil hindi ko na siya inalala nang makapasok ako sa bahay.

"'H'wag mo ko ma Celine-Celine hayop ka; hanggang ngayon utak kriminal ka parin!" Sigaw ko.

"Celine!" Sigaw ni mommy sa akin.

"Bakit mom, may alam ka ba? Ang bango-bango nang tingin n'yo sa hayop na 'to sa likod ng mga nangyari ako parin ang bubunyag ng baho ni Nio?" Galit kong sabi sa kan'ya. Hinila ko si Galle palayo sa mga nilalang na ito at nilakad ang pinto. Binalak ko na sanang umalis ngunit hinarang ng tatay ko ang daan.

Si daddy. Suot ang mamahaling damit niya ay hinarang ang daan kasama ang iba pa naming mga kamag-anak sa likod. Dumadami na ang tao at napapaligiran na kami ng masasamang tao dito.

"Is that Celine?" Tanong ni Tita Rica sa likod niya. Tinignan ko sila ng marangya bago umatras at hinayaang makapasok si daddy sa eksena.

"Celine? My daughter, Celine!" bungad niya at marahang pumasok. Tinago ko si Galle sa likod ko at mahigpit namang hinawakan ang kamay ni Michael.

"Celine you're back, how are you my daughter" kunyaring pag aalala na sabi niya.

"Hindi naman na ako babalik sa impyernong ito kung 'di lang ang walang k'wentang Nio na yan ay ninakaw ang anak ko at pinunta dito," sabi ko at mabigat ang paa na nilakad ang labas.

"Lower your voice, Celine. We're ain't fighting you," sabat ni mommy.

"Oo nga ate, bakit ka ba galit na galit?" Sabat din ni Diana. Mariin akong pumikit at pinalagay ang sarili. Humarap ako sa kanila nang mabigat ang dibdib.

"Kailan n'yo pa natutunang hingiin ang opinyon ko?" Naiiyak kong tanong. Nanahimik ang lahat. Naramdaman ko ang paghigpit ng pag hawak sa akin ni Michael.

Tumawa ako nang bahagya bago nagpatuloy, "kailan n'yo pa ako inalala? Sigurado ngang hindi n'yo ako hinanap nung pinaalis ako ni daddy dito eh. Wala kayong pake sa mga nakakasama n'yo dahil sarili n'yo lang ang iniintindi n'yo," umiiyak kong sabi. Umupo ako dahil sumakit na naman ang puson ko. Ba't sumasabag pa 'to, bwisit.

"Are you seeing us like that?" Teary my mom asked. "Are we all monsters to you because of what we'd mistakenly done in the past?" My mom cried as he continue talking.

"Ate stop." Pigil ni Diana sa akin habang inaalo ang umiiyak naming nanay.

"Hindi mo alam ang pinagdaanan nila mom at dad. After you leave we hurriedly called cops to find you. We find you everywhere, every country rather. We never stop finding you shadows. Ate we love you; we actually care for you." Pag amin niya.

"Tito Shawn known everything happened, Celine." Nio said. "Nakulong ako ng mahigit limang taon dahil sa pag abuso ko sayo noong kinse anyos ka. Patawadin mo ako, Celine. Pinagsisihan ko na lahat." Malungkot na aniya.

"Am so sorry, iha.." sabat ni daddy at binalak na hawakan ako sa balikat ngunit agad kong inilayo ang sarili ko sa kan'ya at inilabas sa likod si Galle.

"Sorry? I bear with this fcking maniac for two years! He planted his fcking c*m in my stomach for 9 months and your asking for my forgiveness? Hindi, hindi sapat ang limang taon mong pag kakakakulong." Madiin ngunit may mga luhang ani ko. Nakita ko ang gulat na ekspresyon ni Michael at Galle.

"T-Tito Nio is my Father?" Sabat ni Galle. Naluluha akong hinarap ang supling at umiling.

"Hindi anak. Wala siyang karapatang tawagin ama ni sino man. Madumi ang taong iyan",

Kaawa-awang tumingin sa akin si Nio. Gusto ko ulit siyang sampalin; gusto ko siyang bugbugin o 'di kaya saksakin na lang ng makita kong kung anong matulis. Sa mga tingin niya, parang binabastos niya parin ako. Parang kayang-kaya tumagos ng mga mata niya sa loob ng aking mga damit. Nakakadiri. Nakakasuka.

"Halika na. Nakakasuklam ang lugar na ito." Inakay ko ang dalawa pa labas sa bahay na iyon. Nag iinit parin ako sa galit ngunit mas kinalma ko ang sarili ko dahil ano mang oras makakaalis na ako sa lugar na iyon. Walang pumigil sa aking umalis. Kita sa mga mukha nila ang pagkadismaya sa mga salitang binitawan ko kanina. Ilang taon ko ding itinago ang salitang iyon. Ilang taon akong nanahimik, ilan taon akong nandiri sa sarili ko.

Noong mga panahong inaabuso ako ng pinsan ko. Lahat ng mga mata nila'y pikit. Ang kanilang mga tenga'y sarado. Walang nakinig sa akin kahit sino. Walang naniniwala sa akin. Noong panahong iyon gusto ko na lang tapusin ang buhay ko para wala na ring pag hihirap. Mahirap kasi ang ganitong kalagayan, kailangang mag salita ng bawat naaabuso dahil ganito din ang takot na nakakaramdam nito ngayon.

Sa kotse ay pinalagay ko ang sarili. Mabibigat pa rin ang hininga habang nilalagay ko ang seatbelt sa akin. Tinignan ko si Michael at malamlam pala itong nakatingin sa akin.

"Now talk." Sabi ko hudyat na maari na silang magtanong.

"At the agency when we first take shoot; its true when you tell that your cousin break your purity?" I nods.

"I thought it was just a make up story",

"Ma, are you considering me as a dirty who destroyed your cleanliness?" I turn my back to my son unbelievably. He's wearing a teary eyes and damn, its breaking my heart.

"Honey no.. you are beatiful. You're my precious. Why would be like you destroy an already destructed?" I asked back.

Nagsimula na siyang umiyak kaya tinanggal ko ang seatbelt ko at hinayaang yakapin siya ng aking mga bisig.

"Tama na Galle, wag ka na umiyak.." pag alo ko sa kan'ya.

"Mama loves you, Galle.." sabat ni Michael.

"So much." Dugtong ko naman na nagpatigil ng iyak niya.

"I-I love you too, mama, papa",

Agad kaming umalis at dumiretso sa ice cream parlor para magpalamig ng sari-sariling ulo. Natuwa naman ako dahil paunti-unti nang na didivert ang isip ni Galle sa mga nangyari't nalaman niya kanina. Ayokong maging cause ito ng pariring depress niya ngayong bakasyon. Tapos na rin naman ang eskwela at wala na ulit siyang mapagkakaabalahan.

Masaya ulit kaming nakauwi bitbit ang mga pinamili namin galing sa mall. Naligo ako bago lumundag kay Michael sa kama.

"Fine now, sweetheart?" Tanong niya at nagsimula nang suklayin ang buhok ko gamit ang mga daliri niya.

"Uh, maybe. Pag naiisip ko pa rin na pumunta ako sa dati kong bahay naiinis parin ako." Pag amin ko sa kan'ya.

"Maybe you need to freeze up yourself. Pour you forgiveness and think if you might push the reconnection between you and your family. Afterall you're part of them," kunot-noo ko siyang tinignan ang dinistansya ang sarili.

"Hindi madali ang mga pinag daanan ko, Michael." Sambit ko.

"Alam ko. Pero wag naman yung sarili mo lang yung tignan mo. Look for the shallow part." Sagot niya naman.

"Anong akala mo Michael, sarili ko lang ang iniisip ko? Na sarili ko lang yung iniintindi ko?" Tanong ko naman. Tumataas na ang boses ko at alam kong hindi ginugusto ni Michael ang sunod kong gagawin. "Hindi mo sila kilala, Michael. Wala kang alam." Pag putol ko sa usapan at agad na tumalikod sa kan'ya.

"Kung wala akong alam i-k'wento mo sa akin. Pakikinggan kita," pagsasalita niya sa likod ko. Hindi ko na ito pinansin at nag nalukbong na lamang ng kumot.

"Celine, talk to me.." paglalambing pa niya.

Hinayaan ko siyang magsalita magdamag at hinayaan ko na lang din makatulog sa pagiingay niya.

"I know you don't want a talk right now. But please think for what i've said before.." pagtatapos niya sa pagdadaldal.

"I love you, goodnight." Inilapit niya ang mukha sa akin at marahang ginawadan ng halik sa pisngi.