O gün Cassian, eğitim alanına gitmişti. Bir kılıç alıp askerlerden biriyle dövüşmeye başlamıştı. Geçmişte iyi bir kılıç ustasıydı ama bacağından aldığı o yaradan sonra bu sona ermişti. Fakat Abril'in büyüsü sayesinde büyük ölçüde iyileşmişti.
Artık acı onun için bir sorun değildi ve bacağı onu yarı yolda bırakmıyordu. O gün, geçmişte sayısız kez yaptığı gibi, kılıcıyla öfkesini atmak istemişti. Uzun zaman sonra yeniden bir kılıç tutuyordu.
Kılıcı rakibinin kılıcıyla her çarpıştığında hissettiği baskı, savaşçı olmaya fazla hassaslaşan ellerindeki hafif acı, bunların hepsi ona ilk kez bir kılıç tuttuğu zamanı hatırlatıyordu.
Kısa antrenmanını bitirdiğinde, Cassian’ın kolları ağrıyordu ve elleri yanıyordu. Uzaktan onu izleyen Alessandro yanına yaklaştı ve "Seni kılıç tutarken görmeyeli uz
