Ertesi sabah Alessandro uyandığında ilk gördüğü şey karısının uyuyan yüzü oldu. Ona sarılmıştı, çıplak bedenleri iç içe geçmişti. Onun yumuşak nefesini, kalbinin atışını hissedebiliyordu.
Adam onun saçlarını okşadı ve kadın kollarına sokularak usulca sızlandı. Yorgundu ve uyanmak istemiyordu. Alessandro kalkma fikrinden nefret ediyordu, karısının sıcaklığının ve yumuşaklığının tadını çıkarmaya devam etmek istiyordu.
Ama o gün yapması gereken pek çok şey vardı ve bu lüksü göze alamazdı. Alessandro karısını alnından öptü ve onu uyandırmamaya çalışarak çok dikkatli bir şekilde ayağa kalktı ama o hareket ederken Abril uyandı ve ona “Nereye gidiyorsun?” diye sordu.
“İlgilenmem gereken işler var. Kendini nasıl hissediyorsun?”
Abril yorgun hissediyordu ama onun dışında iyiydi.
“İyiyim, sade
