Alessandro, Abril'in elini tutmuş, ne zaman uyanacağını merak ediyordu. Daha bir gün önce her şey yolunda görünüyordu; her şeyin ne zaman ters gittiğini düşündü.
Ona doğrudan dokunmanın durumunu daha da kötüleştirebileceğinden korkarak eldivenleriyle yüzünü okşadı.
“Abril, lütfen uyan. Sana krallığımdaki pek çok güzel yeri göstereceğime söz verdim.”
Alessandro ona uyanması için hatırlayabildiğinden çok daha fazla yalvarmıştı ama Abril uykuya dalmaya devam etmiş, derin uykusunda kaybolmuş ve uyanacağına dair hiçbir işaret vermemişti.
Abril uyanık olup olmadığını ya da yaşadıklarının bir rüya olup olmadığını bilmiyordu. Kendini hiçliğin ortasında, karanlıkla dolu boş bir alanda buldu, hiçbir şeyin görülemediği mürekkep kadar kalın bir karanlık.
Oradaki tek ışık noktası kendisiydi, vücu
