Sophia gözlerini açtığında, fiziksel bir bedene sahip olmak ona garip geldi. Yataktan kalktı ve doğruca balkona gitti. Hafif bir esinti saçlarını karıştırdı ve güneşin ılık ışınları tenini okşadı.
Bunlar bir daha hissedebileceğini hiç düşünmediği duygulardı. Ne de olsa çoktan ölmüştü. Sadece ruhu onu korumak için Abril'e tutunmuştu.
Odaya döndü ve bulduğu ilk elbiseyi giydi, sonra aynada kendine baktı. Abril bir tek şey dışında ona tıpatıp benziyordu: uzun kızıl saçları. Sanki kendi yansımasını görüyormuş gibi elini aynanın üzerine koydu.
Ethan'ın onu gördüğünde nasıl bir yüz ifadesi takınacağını, onun öldüğünü, bunca zamandır ölü birini aradığını öğrendiğinde ne diyeceğini merak ediyordu.
Biraz uzakta olmalarına rağmen onun varlığını hissedebiliyordu, bu yüzden onları aramak için dı
