Alessandro ofisine döndü ve hava kararmaya başlayana kadar çalışmaya devam etti. Abril'i görmeyi umarak doğrudan yemek odasına gitti ama Abril orada değildi, sadece Cassian oradaydı.
“Abril nerede? Neden hâlâ gelmedi?”
“Uykusu olduğunu söyledi, o yüzden erkenden yattı.”
“Yemek yemeden mi?”
“Öyle görünüyor.”
Alessandro endişelendi; Abril hiçbir öğünü atlamazdı.
“Üzgünüm Cas, ama ben de sana katılamayacağım. Abril'in nasıl olduğuna bakmak istiyorum.”
“Merak etme, ben de pek aç değilim. Ben de gidip dinleneceğim.”
“İyi geceler kardeşim, yarın görüşürüz.”
Alessandro odasına gitti ve içeri girdiğinde ışıkları kapalı buldu. Tek ışık pencerelerden süzülen ay ışığıydı. Yatağın ortasında Abril'i görebiliyordu; uyuyor gibiydi. Ona yaklaştı ve uyuyan yüzünü görünce iyi olup olmadığını merak
